21 Μαϊου είναι ονομαστική εορτή η οποία συμπίπτει από Τη Παρ των Μυροφ. μέχρι Κυριακή Α΄. Ματθαίου.

Στο εξοκκλιση του Αγίου Μοδέστου υπάρχουν δύο εικόνες του Ιωάννου Ρώσσου οι οποίες τις έκανε δωρεά η κ. Αναστασία Σαλή

1383

Πίναξ των περιπτώσεων.

  εκτός Πεντηκοσταρίου ακολουθία του Αγίου
5 Απρ Τη Τετάρτη της Πεντηκοστής  
6 Απρ Τη Τρίτη της Πεντηκοστής  
7 Απρ Τη Δευτέρα της Πεντηκοστής  
8 Απρ Τη Κυριακή της Πεντηκοστής  
9 Απρ Τω Σάββ. των ψυχών  
10 Απρ Τη Παρασκευή της αποδ της Αναλ.  
11 Απρ Τη Πέμπ. μετα την Κυρ. των Πατ.  
12 Απρ Τη Τετ μετα την Κυρ. των Πατ.  
13 Απρ Τη Τρι μετα την Κυρ. των Πατ.  
14 Απρ Τη Δευ μετα την Κυρ. των Πατ.  
15 Απρ Τη Κυρ. των αγ. Πατέρων  
16 Απρ Τω Σαββ μετά την Ανάλ.  
17 Απρ Τη Παρ μετά την Ανάλ.  
18 Απρ Τη Πέμπ της Αναλήψ.  
19 Απρ Τη Τετ της αποδ του Πάσχα  
20 Απρ Τη Τρι του Τυφλού  
21 Απρ Τη Δευτ του Τυφλού  
22 Απρ Τη Κυρ. του Τυφλού  
23 Απρ Τω Σάββ. της Σαμαρείτ.  
24 Απρ Τη Παρασκ της Σαμαρείτ 1357
25 Απρ Τη Πέμπ της Σαμαρείτ  
26 Απρ Τη Τετ της απόδ.της της Μεσοπ.  
27 Απρ Τη Τριτ της Σαμαρείτ  
28 Απρ Τη Δευ της Σαμαρείτ  
29 Απρ Τη Κυρ. της Σαμαρείτ  
30 Απρ Τω Σάββ. μετά την Μεσοπ.  
1 Μαϊου Τη Παρασ μετά την Μεσοπ.  
2 Μαϊου Τη Πέμπ μετά την Μεσοπ.  
3 Μαϊου Τη Τετάρτη της Μεσοπεντ.  
4 Μαϊου Τη Τριτ τού Παραλ.  
5 Μαϊου Τη Δευ τού Παραλ.  
6 Μαϊου Τη Κυρ. τού Παραλ.  
7 Μαϊου Τω Σαββ των Μυροφ.  
8 Μαϊου Τη Παρ των Μυροφ.  

 

1357: Σημείωσις Ένθα τιμαται ήμνήμη τοΰάγίου Ίωάννου τοΰ'Ρώσου, ήάκολουθία αύτοΰσυμψάλλεται έκ τήςοικείαςφυλλάδοςμετάτών μεθεόρτων τήςπρολαβούσηςΚυριακής κατάτάςσχετικόςδιατάξειςτοΰτυπικού(Τ.Μ.Ε., Μαΐου 21, ・・6・E πρβλ. 23 Άπρ. ・・・・35-37).

Παρασκευή 27 Μαϊου 2022
Ήχος εβδομάδος δ΄.
                                                                    ΤΗ ΚΖ’ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΜΑΪΟΥ
ΑΣΜΑΤΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΣΣΟΥ
Ψαλλομένη κατὰ τὴν 27ην Μαΐου.


ΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ
ΕΝ ΤΩ ΜΕΓΑΛΩ ΕΣΠΕΡΙΝΩ
ΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ Ε' ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΕΣΠΕΡΑΣ

ὁ Ἱερεὺς ἐκφωνεῖ·
Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
ΧΟΡΟΣ:
Ἀμήν.
Ψάλλεται το "Χριστός Ανέστη" άπαξ υπό του ιερέως και ανά μίαν υπό των χορών.
ΙΕΡΕΥΣ:
Ἦχος πλ. α
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.
ΧΟΡΟΣ:
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.
και πάλιν
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτω θάνατον πατήσας, καὶ τοὶς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.


Ὁ Ἀναγνώστης αναγινώσκει τον Προοιμιακόν Ψαλμόν.

Την Πασχάλια περίοδο δεν λέγεται το 'Δεύτε προσκυνήσωμεν...αλλά απευθείας ο Προοιμιακός'

Ψαλμὸς ργ’ (103)

Εὐλόγει ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον, Κύριε ὁ Θεός μου ἐμεγαλύνθης σφόδρα. Ἐξομολόγησιν καὶ μεγαλοπρέπειαν ἐνεδύσω, ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον. Ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέῤῥιν, ὁ στεγάζων ἐν ὕδασιν τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ. Ὁ τιθεὶς νέφη τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων. Ὁ ποιῶν τοὺς Ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα. Ὁ θεμελιῶν τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς, οὐ κλιθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Ἄβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ, ἐπὶ τῶν ὀρέων στήσονται ὕδατα. Ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται, ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν. Ἀναβαίνουσιν ὄρη, καὶ καταβαίνουσι πεδία εἰς τόπον, ὃν ἐθεμελίωσας αὐτά. Ὅριον ἔθου, ὃ οὐ παρελεύσονται, οὐδὲ ἐπιστρέψουσι καλύψαι τὴν γῆν. Ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν φάραγξιν, ἀνάμεσον τῶν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα. Ποτιοῦσι πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, προσδέξονται ὄναγροι εἰς δίψαν αὐτῶν. Ἐπ' αὐτὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσει ἐκ μέσου τῶν πετρῶν δώσουσι φωνήν. Ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερῴων αὐτοῦ ἀπὸ καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ. Ὁ ἐξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνεσι, καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων. Τοῦ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς καὶ οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου. Τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει. Χορτασθήσεται τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου, ἃς ἐφύτευσας. Ἐκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσι, τοῦ ἐρωδιοῦ ἡ κατοικία ἡγεῖται αὐτῶν. Ὄρη τὰ ὑψηλὰ ταῖς ἐλάφοις, πέτρα καταφυγὴ τοῖς λαγῳοῖς. Ἐποίησε σελήνην εἰς καιρούς ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ. Ἔθου σκότος, καὶ ἐγένετο νύξ ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ. Σκύμνοι ὠρυόμενοι τοῦ ἁρπάσαι, καὶ ζητῆσαι παρὰ τῷ Θεῷ βρῶσιν αὐτοῖς. Ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος, καὶ συνήχθησαν, καὶ εἰς τὰς μάνδρας αὐτῶν κοιτασθήσονται. Ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας. Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε, πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας, ἐπληρώθη ἡ γῆ τῆς κτίσεώς σου. Αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος, ἐκεῖ ἑρπετὰ ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων. Ἐκεῖ πλοῖα διαπορεύονται, δράκων οὗτος, ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῇ. Πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσι, δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτῶν εἰς εὔκαιρον δόντος σου αὐτοῖς συλλέξουσιν. Ἀνοίξαντός σου τὴν χεῖρα, τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος, ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον, ταραχθήσονται. Ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν, καὶ ἐκλείψουσι, καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν. Ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. Ἤτω ἡ δόξα Κυρίου εἰς τοὺς αἰῶνας, εὐφρανθήσεται Κύριος ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. Ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν, ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων, καὶ καπνίζονται. Ἄσω τῷ Κυρίῳ ἐν τῇ ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω. Ἡδυνθείη αὐτῷ ἡ διαλογή μου, ἐγὼ δὲ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ Κυρίῳ. Ἐκλείποιεν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἄνομοι, ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς. Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον.

Καὶ πάλιν

Ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ ἔθου σκότος, καὶ ἐγένετο νύξ. Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας.

Δόξα Πατρὶ... Καὶ νῦν...

λληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα. Δόξα σοι ὁ Θεός (ἐκ γ').

 ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα σοι.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

ν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

πέρ τῆς ἄνωθεν εἰρήνης...

πέρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου...

πέρ τοῦ ἁγίου οἴκου τούτου...

πέρ τοῦ πατρός καὶ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος)...

πέρ τῆς πόλεως ταύτης...

πὲρ εὐκρασίας ἀέρων...

πὲρ πλεόντων, ὁδοιπορούντων...

πέρ τοῦ ῥυσθῆναι ἡμᾶς...

ντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον...

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης...

ΧΟΡΟΣ: Σοὶ Κύριε.

ΙΕΡΕΥΣ

τι πρέπει σοι, πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις...

ΧΟΡΟΣ: μήν.

Ἦχος δ'
Ψαλμὸς 140

Κύριε ἐκέκραξα πρὸς σέ, εἰσάκουσόν μου, εἰσάκουσόν μου, Κύριε. Κύριε, ἐκέκραξα πρὸς σέ, εἰσάκουσόν μου πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου, ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σὲ εἰσάκουσόν μου, Κύριε.

Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου, ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου, ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινὴ εἰσάκουσόν μου, Κύριε.

Στίχ. Ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς, Κύριε, Κύριε τίς ὑποστήσεται; ὅτι παρὰ σοὶ ὁ ἱλασμός ἐστιν.
Στιχηρὰ Προσόμοια τῆς Σαμαρείτιδος
Ἦχος δ'
Κύριε ἀνελθὼν ἐν τῷ Σταυρῷ 
Ἴδετε ὃν προέγραψε Μωσῆς, Ἰησοῦν Μεσσίαν ἐν τῷ νόμῳ ἐλεύσεσθαι, ἐπὶ τῆς γῆς θεαθέντα, δι' εὐσπλαγχνίαν κἀμοὶ προσομιλήσαντα ὡς βροτὸν ἐν τῷ φρέατι, ὄντως οὗτος ὑπάρχει ὁ Χριστός, ὁ ἐν κόσμῳ ἐρχόμενος, τοῖς ἐν τῇ Σιχὰρ Σαμαρεῖτις ὤφθη λέγουσα.
Στίχ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὑπέμεινά σε, Κύριε, ὑπέμεινεν ἡ ψυχή μου εἰς τὸν λόγον σου, ἤλπισεν ἡ ψυχή μου ἐπὶ τὸν Κύριον.
Ἦχος δ'
Στόματος ἐξ ἡδέος γυναικός, ὕδατος ποσίμου γλυκεροῦ ἀναβλύζοντος, οἱ ἐν τῇ πόλει πιόντες, καὶ πρὸς τὸ φρέαρ τὸ ῥέον τὴν δαψίλειαν, τὴν τοῦ νάματος, ἔσπευδον ἀναχθῆναι τὸ τάχος, καὶ πηγὴν κατιδεῖν τὴν ἀέναον, τὴν τὰς ἐκτακείσας ψυχὰς ἐπαναψύχουσαν.
Στίχ. Ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτός, ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον.
Ἦχος δ'
Σύμμορφον κατιδόντες τὴν πηγὴν καὶ ὁμοειδῆ τῆς τῶν ἀνθρώπων συστάσεως, τῇ γυναικὶ ἐπεβόων· οἱ ἐν τῇ πόλει, οὐκ ἔτι διὰ σὴν ἡμεῖς, λαλιὰν πεπιστεύκαμεν, ἀληθῶς ἐπιγνόντες, ὅτι οὗτος ὑπάρχει ἡ λύτρωσις, καὶ ἡ σωτηρία τοῦ κόσμου ἡ αἰώνιος.
Στίχ. Ὅτι παρὰ τῷ Κυρίῳ τὸ ἔλεος, καὶ πολλὴ παρ' αὐτῷ, λύτρωσις καὶ αὐτὸς λυτρώσεται τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ.

Στιχηρὰ τοῦ αγίου

Ἦχος α'.    Ἔδωκας σημείωσιν.

Ἤστραψεν ς λιος, θεία μνήμη σου σήμερον, τος   πιστσς καταυγάζουσα, θείαις φρυκτωρίαις,   μάκαρ ωαννη, κα παθημάτων τν χλύν, κα τν δαιμόνων σκότος διώκουσα·  διό σε μακαρίζομεν καὶ ἐτησίως γεραίρομεν, ς πέρμαχον σειστον, πρεσβευτν ς θερμότατον.Ψαλμὸς 116
Στίχ. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον πάντα τὰ ἔθνη, ἐπαινέσατε αὐτόν, πάντες οἱ λαοί.
Ἦχος α'
Ἄγγελος πίγειος,   οα περ   λλος βίωσας,   γκρατείᾳ τ σμά σου, μαράνας θεόσοφε, κα τας γρυπνίαις, στάσεσι παννύχοις, μνήμην θανάτου μποιν, τ θεῖα πάτερ παξιούμενος, μυστήρια καθ' καστον, Σάββατον· ὅθεν προσήγαγες σεαυτν καλλιέρημα,  τῷ τν ὅλων δεσπὸζοντι.
Στίχ.
 Ὅτι ἐκραταιώθη τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς, καὶ ἡ ἀλήθεια τοῦ Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
Ἦχος α'
Πάντας τος τιμντας σου, τν θείαν μνήμην κα νδοξον, ωάννη μακάριε, φύλαττε πρεσβείαις σου, τας πρς τν Δεσπότην, τοῦτον κετεύων, π κινδύνων κα παθῶν, μς κα γανάκτησιν, ατοῦ νῦν πομάκρυνον, τν καθ' μν Πάτερ σιε, ὅπως πσι κηρύττωμεν, τν θερμν προστασίαν σου.

Δόξα, χος πλ. β'.

Σήμερον τ πανυψίστ   Θεῷ ανος κ   χοϊκν χειλέων  προσᾴδεται.  λαμψε γρ ς λιος φαιδρς   το   Θεοφόρου   Πατρς   μν μνήμη πανένδοξος. Οτος γρ είμνηστος τ καρτερικν το πολυάθλου ὼβ μιμησάμένος κλόνητος στατο ν ας πέπεσε κακουχίαις· αχμάλωτος δ ν, τν τς αχμαλωσίας πρωταίτιον, τν μισάνθρωπον χθρν κατσχυνεν. θεν χοροστασίαι τν πιστν   συνελθόντες, οὕτω βοήσωμεν· Πάτερ γαθέ, ὁ ν ορανοῖς, παράσχου τ λα σου, κεσίαις τοῦ σοῦ σίου, φεσιν μαρτιν, κα τ μέγα λεος.


Καὶ νῦν...
Ἦχος πλ. β'
Παρὰ τὸ φρέαρ τοῦ Ἰακώβ, εὑρὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν Σαμαρείτιδα αἰτεῖ ὕδωρ παρ΄ αὐτῆς, ὁ νέφεσι καλύπτων τὴν γῆν. Ὢ τοῦ θαύματος! ὁ τοῖς Χερουβὶμ ἐποχούμενος, πόρνῃ γυναικὶ διελέγετο, ὕδωρ αἰτῶν, ὁ ἐν ὕδατι τὴν γῆν κρεμάσας, ὕδωρ ζητῶν, ὁ πηγὰς καὶ λίμνας ὑδάτων ἐκχέων, θέλων ἑλκῦσαι ὄντως αὐτήν, τὴν θηρευομένην ὑπὸ τοῦ πολεμήτορος ἐχθροῦ, καὶ ποτίσασθαι ὕδωρ ζῶν, τὴν φλεγομένην ἐν τοῖς ἀτοπήμασι δεινῶς ὡς μόνος εὔσπλαγχνος καὶ φιλάνθρωπος.

Εἴσοδος.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Σοφία Ὀρθοί !

Καί  ὁ χορός ψάλλει τὸ·

Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης, ἀθανάτου Πατρός, οὐρανίου, ἁγίου, μάκαρος, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλθόντες ἐπὶ τὴν ἡλίου δύσιν, ἰδόντες φῶς ἑσπερινόν, ὑμνοῦμεν Πατέρα, Υἱόν, καὶ ἅγιον Πνεῦμα Θεόν. Ἄξιόν σε ἐν πᾶσι καιροῖς, ὑμνεῖσθαι φωναῖς αἰσίαις, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν ὁ διδούς, Διὸ ὁ κόσμος σὲ δοξάζει.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: σπέρας Προκείμενον.

Καί  ὁ χορός ψάλλει τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας

 

Τῇ Πέμπτῃ ἑσπέρας  Ἦχος πλ. β'

 βοήθειά μου παρὰ Κυρίου, τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

Στίχ. ρα τους ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου.

Κα τ  ���ναγνώσματα.

Σοφίας Σολομντος τ νάγνωσμα.

Δικαίων ψυχα ν χειρ Θεοῦ, κα οὐ μ ψηται ατν βάσανος· δοξαν ν ὀφθαλμοῖς φρόνων τεθνάναι, κα λογίσθη κάκωσις ξοδος ατν κα φ΄ μν πορεία σύντριμμα, ο δέ εσιν ν ερήν. Κα γρ ν ὄψει νθρώπων ἐὰν κολασθσιν, λπς ατν θανασίας πλήρης· κα λίγα παιδευθέντες μεγάλα εεργετηθήσονται· ὅτι ὁ Θες πείρασεν ατούς, κα εὗρεν ατος ξίους αυτο· ς χρυσν ν χωνευτηρί δοκίμασεν ατούς, κα ς λοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο ατούς· κα ν καιρ πισκοπς ατν ναλάμψουσι, κα ς σπινθρες ν καλάμ διαδραμοῦνται· κρινοῦσιν θνη, κα κρατήσουσι λαν, κα βασιλεύσει ατν Κύριος ες τος αἰῶνας. Ο πεποιθότες π'ατῷ συνήσουσιν λήθειαν κα ο πιστο ν γάπ προσμενοῦσιν αὐτῷ ὅτι χάρις κα λεος ν τος σίοις αὐτοῦ, κα πισκοπ ν τος κλεκτος ατοῦ.

 

 

Σοφίας   Σολομντος τ νάγνωσμα.

Δίκαιοι ες τν αἰῶνα ζσι, κα ν Κυρί μισθς ατν, καὶ φροντς ατν παρ ψίστω· δι τοῦτο λήψονται τ βασίλειον τς επρεπείας, κα τ διάδημα το κάλλους κ χειρς Κυρίου· ὅτι τ δεξι αὐτοῦ σκεπάσει ατούς, κα τ βραχίονι περασπιεῖ ατν. Λήψεται πανοπλίαν τν ζλον αὐτοῦ, κα πλοποιησει τν κτίσιν ες ἄμυναν χθρν· νδύσεται θώρακα δικαιοσύνην κα περιθήσεται κόρυθα κρίσιν νυπόκριτον. Λήψεται σπίδα καταμάχητον ὁσιότητα, ξυνε δ πότομον ὀργν ες ομφαῖαν, συνεκπολεμήσει δ΄ ατ ὁ κόσμος π τος παράφρονας· πορεύσονται εστοχοι βολίδες στραπν, κα ς π εκύκλου τόξου τν νεφν, π σκοπν λοῦνται κα κ πετροβόλου θυμοῦ πλήρεις ιφθήσονται χάλαζαι· γανακτήσει κατ'ατν δωρ θαλάσσης, ποταμο δ συγκλείσουσιν ποτόμως· ντιστήσεται ατοῖς πνεῦμα δυνάμεως, κα ς λαῖλαψ κλικμήσει ατούς, κα ρημώσει πᾶσαν τν γν νομία, κα κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστν. κούσατε οὖν βασιλες κα σύνετε· μάθετε δικαστα περάτων γς· νωτίσασθε οἱ κρατοντες πλήθους, κα γεγαυρωμένοι π ὄχλοις θνν ὅτι δόθη παρ Κυρίου   κράτησις μν, κα δυναστεία παρ ψίστου.

Σοφίας  Σολομντος τ νάγνωσμα.

Δίκαιος ἐὰν φθάσ τελευτῆσαι, ν ναπαύσει σται·  γρας γρ τίμιον, ο τ πολυχρόνιον, οδ ριθμ τν μεμέτρηται· πολι δέ στι φρόνησις νθρώποις, κα λικία γήρως βίος κηλίδωτος· εάρεστος Θε γενόμενος γαπήθη, κα ζν μεταξ μαρτωλν μετετέθη· ρπάγη, μὴ κακία λλάξ σύνεσιν ατοῦ δόλος πατήσ ψυχν ατο· βασκανία γρ φαυλότητος μαυρο τ καλά, κα εμβασμς πιθυμίας μεταλλεύει νον κακον·  τελειωθες ν ὀλίγῳ, ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς· ρεστ γρ ν ν Κυρί ψυχ ατοῦ· δι τοῦτο σπευσεν κ μέσου πονηρίας. Ο δ λαο δόντες, κα μ νοήσαντες, μηδ θέντες π διανοίᾳ τ τοιοτον. τι χάρις κα λεος ν τος σίοις ατοῦ κα πισκοπ ν τος κλεκτοῖς ατοῦ.

Ἐκτενής Δέησις

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Εἴπωμεν πάντες ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας ἡμῶν, εἴπωμεν.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐ��έησον. (γ΄) [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση]

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Κύριε, Παντοκράτορ, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν...

λέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός Σου...

τι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ Πατρός καὶ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος)...

τι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας...

τι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν μακαρίων καὶ ἀειμνήστων κτιτόρων...

τι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν καρποφορούντων καὶ καλλιεργούντων...

 ΙΕΡΕΥΣ

τι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις...

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: μήν.

Καταξίωσον, Κύριε, ἐν τῇ ἑσπέρᾳ ταύτῃ, ἀναμαρτήτους φυλαχθῆναι ἡμᾶς. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. Γένοιτο, Κύριε, τὸ ἔλεός σου ἐφ' ἡμᾶς, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε. δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. Εὐλογητὸς εἶ, Δέσποτα, συνέτισον μὲ τὰ δικαιώματά σου. Εὐλογητὸς εἶ, Ἅγιε, φώτισόν με τοῖς δικαιώμασί σου. Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα, τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ παρίδῃς. Σοὶ πρέπει αἶνος, σοὶ πρέπει ὕμνος, σοὶ δόξα πρέπει, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας των αἰώνων. Ἀμήν.

 

Τα Πληρωτικά.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Πληρώσωμεν τὴν ἑσπερινὴν δέησιν ἡμῶν τῷ Κυρίῳ.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση]

ντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς...

Τὴν ἑσπέραν πᾶσαν, τελείαν, ἁγίαν...

ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Κύριε. [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση]

γγελον εἰρήνης, πιστὸν ὁδηγόν...

Συγγνώμην καὶ ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν...

Τὰ καλὰ καὶ συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν...

Τὸν ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ζωῆς ἡμῶν...

Χριστιανὰ τὰ τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν...

Της παναγίας, ἀχράντου, ὑπερευλογημένης, ἐνδόξου...

ΧΟΡΟΣ: Σοὶ Κύριε.

ΙΕΡΕΥΣ 

τι ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις...

ΧΟΡΟΣ: μήν.

ΙΕΡΕΥΣ: Εἰρήνη πᾶσι.

ΧΟΡΟΣ: Καὶ τῷ πνεύματί σου.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνωμεν.

ΧΟΡΟΣ: Σοί, Κύριε.

ΙΕΡΕΥΣ 

Εἴη τὸ κράτος τῆς βασιλείας σου εὐλογημένον καὶ δεδοξασμένον...

ΧΟΡΟΣ: μήν.

πόστιχα·

Σταυρώσιμον
Ἠχος δ'
Πάντοτε ἔχοντες Χριστέ, τὸν Σταυρόν σου εἰς τὴν βοήθειαν τὰς παγίδας τοῦ ἐχθροῦ εὐχερῶς καταπατοῦμεν.
Στίχ. Πρὸς σὲ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου, τὸν κατοικοῦντα ἐν τῷ οὐρανῷ. Ἰδού, ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν, ὡς ὀφθαλμοὶ παιδίσκης εἰς χεῖρας τῆς κυρίας αὐτῆς, οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ἕως οὗ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς.
Ἀναστάσιμον
Ἠχος δ'
Άυτόμελον

Στίχ. Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ὅτι ἐπὶ πολὺ ἐπλήσθημεν ἐξουδενώσεως, ἐπὶ πλεῖον ἐπλήσθη ἡ ψυχὴ ἡμῶν, τὸ ὄνειδος τοῖς εὐθηνοῦσι, καὶ ἡ ἐξουδένωσις τοῖς ὑπερηφάνοις.
Μαρτυρικὸν
Ἦχος β'
Ἱερεῖα ἔμψυχα ὁλοκαυτώματα λογικά, Μάρτυρες Κυρίου, θύματα τέλεια Θεοῦ, Θεὸν γινώσκοντα καὶ Θεῷ γινωσκόμενα, πρόβατα ὧν ἡ μάνδρα λύκοις ἀνεπίβατος, πρεσβεύσατε καὶ ἡμᾶς συμποιμανθῆναι ὑμῖν, ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως.

Δόξα, χος πλ. δ'.

Δίκαιοι ες τν αἰῶνα ζσι, κα ν Κυρίῳ μισθς ατν, καὶ ἡ φροντς ατν παρ τ ψίστῳ, τ προφητικόν, φησί, λόγιον. γρ δίκαιος ν πσιν ωάννης, ε κα ες λλοδαπὴν μετήχθη χθόνα, κα πὸ βαρβάρων συλήθη, κα αχμάλωτος ες χερας τούτων παρεδόθη τς τοῦ Θεοῦ νετρύφα μνήμης, κα τν ρετν κτήσατο σύνοικον. Δι κα ζ, ποθανών, ες τος αἰῶνας, μετ τν ν Ορανοῖς σίων πάντων μεθ' ν πρεσβεύει ὑπὲρ μν πρς Κύριον.

Καὶ νῦν, τς  ορτῆς, Θεοτοκίον.

Ἦχος πλ. β'
Τάδε λέγει Κύριος τῇ Σαμαρείτιδι· εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι· Δός μοι ὕδωρ πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτὸν καὶ ἔδωκέ σοι πιεῖν, ἵνα μὴ διψήσῃς εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει Κύριος.

Νυν άπολύεις

ΙΕΡΕΥΣ 

Νῦν ἀπολύεις τον δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου, ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

γιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (ἐκ γ')

Δόξα Πατρὶ... Καὶ νῦν...

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα Πατρὶ... Καὶ νῦν...

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

ΙΕΡΕΥΣ

τι σοῦ ἐστὶν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα του Πατρὸς καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας των αἰώνων.

ΧΟΡΟΣ: μήν.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ΄
Άυτόμελον 
Τὸ φαιδρὸν τῆς Ἀναστάσεως κήρυγμα, ἐκ τοῦ Ἀγγέλου μαθοῦσαι αἱ τοῦ Κυρίου Μαθήτριαι, καὶ τὴν προγονικὴν ἀπόφασιν ἀπορρίψασαι, τοῖς Ἀποστόλοις καυχώμεναι ἔλεγον· Ἐσκύλευται ὁ θάνατος, ἠγέρθη Χριστὸς ὁ Θεός, δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Δόξα.

πολυτίκιον. Αγίου

χς δ'.   Ταχὺ προκατάλαβε.

Ἐκ γς ὁ καλέσας σε, πρς Ορανίους Μονάς, τηρε κα μετ θάνατον διαλώβητον, τ Σκνός σου σιε.  Σ γρ ν τ σίᾳ,   ς αχμάλωτος χθης, νθα κα   κειώθης,   τῷ Χριστῷ, ωάννη.   Ατν ον κέτευε, σωθναι τάς ψυχς μν.

Κα νῦν,  Θεοτοκίον.

Ἦχος α'.   Τοῦ   λίθου σφραγισθέντος.

Ῥωσσία σοῦ καυχᾶται τῶν σπαργάνων ἡ πάτριος, κασιάτις γ χαίρει, τῷ γίῳ λειψάνῳ σου· ν ς αχμάλωτος χθείς, πέστης  δεινν πιφορς· κα βιώσας ν σκήσει, μύστης Θεο γεγένησαι   ωάννη· Δόξα τῷ σ δοξάσαντι Χριστῷ· Δόξα τῷ σ θαυμαστώσαντι· Δόξα τ σ προστάτην κραταιν μῖν δωρήσαντι.

Διάκονος
Σοφία.
Χορός
Εὐλόγησον.
Ἱερεύς
Ὁ ὢν εὐλογητὸς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀναγνώστης
μήν.
Σ
τερεώσαι, Κύριος ὁ Θεός, τὴν ἁγίαν ἀμώμητον πίστιν τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, σὺν τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ Ἐκκλησίᾳ καὶ τῇ πόλει (ἢ τῇ μονῇ, ἢ χώρᾳ, ἢ τῇ νήσῳ) ταύτῃ εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἀμήν.
Ἱερεύς
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς
Ἀναγνώστης
Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον Σὲ μεγαλύνομεν.
Ἱερεύς
Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα Σοι.
Ἀναγνώστης
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, Ἀμήν.
Κύριε ἐλέησον
 (γ'), Πάτερ ἅγιε, εὐλόγησον.
Ἱερεύς
(απόλυσις)
Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν,
ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας αὐτοῦ μητρός, δυνάμει τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ, προστασίαις τῶν τιμίων ἐπουρανίων Δυνάμεων Ἀσωμάτων· ἱκεσίαις τοῦ τιμίου, ἐνδόξου, Προφήτου, Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τῶν ἁγίων, ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ καλλινίκων Μαρτύρων, τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, (τοῦ Ἁγίου τοῦ Ναοῦ), τῶν ἁγίων καὶ δικαίων θεοπατόρων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννης, τοῦ σίου κα θεοφόρου Πατρς μν ωάννου το ώσσου, τοῦ νέου μολογητοῦ,
οῦκαὶ τὴν μνήμην ἐπιτελοῦμεν, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἐλεήσαι καὶ σώσαι ἡμάς, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος.

ΙΕΡΕΥΣ
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.
ΧΟΡΟΣ:
Αληθώς ανέστη ο Κύριος

Παρασκευή 27 Μαϊου 2022
Ήχος εβδομάδος δ΄.

ΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ Ε' ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΠΡΩΪ

ΟΡΘΡΟΣ

ὁ Ἱερεὺς ἐκφωνεῖ·
Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
ΧΟΡΟΣ:
Ἀμήν.
Ψάλλεται το "Χριστός Ανέστη" άπαξ υπό του ιερέως και ανά μίαν υπό των χορών.
ΙΕΡΕΥΣ:
Ἦχος πλ. α
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.
ΧΟΡΟΣ:
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.
και πάλιν
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτω θάνατον πατήσας, καὶ τοὶς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.

1809

Δόξα... Καὶ νῦν...

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν του ὀνόματός σου.

Κύριε ἐλέησον (γ’)

Δόξα... Καὶ νῦν...

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπί τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

ΙΕΡΕΥΣ τι σοῦ ἐστὶν ἡ βασιλεία...   

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σ��υ, νίκας τοὶς βασιλεύσι, κατὰ βαρβάρων δωρούμενος, καὶ τὸ σὸν φυλάττων, διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.

Δόξα...

 ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῶ ἑκουσίως, τὴ ἐπωνύμω σου καινὴ πολιτεία, τοὺς οἰκτιρμούς σου δώρησαι, Χριστὲ ὁ Θεός, εὔφρανον ἐν τῇ δυνάμει σου, τοὺς πιστοὺς βασιλεῖς ἡμῶν, νίκας χορηγῶν αὐτοῖς, κατὰ τῶν πολεμίων, τὴν συμμαχίαν ἔχοιεν τὴν σήν, ὅπλον εἰρήνης, ἀήττητον τρόπαιον.

Καὶ νύν...

Προστασία φοβερὰ καὶ ἀκαταίσχυντε, μὴ παρίδης, ἀγαθή, τὰς ἱκεσίας ἡμῶν, πανύμνητε Θεοτόκε, στήριξον ὀρθοδόξων πολιτείαν, σῶζε οὓς ἐκέλευσας βασιλεύειν, καὶ χορήγει αὐτοῖς οὐρανόθεν τὴν νίκην, διότι ἔτεκες τὸν Θεόν, μόνη εὐλογημένη.

ΙΕΡΕΥΣ

λέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς…

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον (γ').

τι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν εὐσεβῶν…

τι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ πατρὸς καὶ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν…

τι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις…

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

μήν. Ἐν ὀνόματι Κυρίου, εὐλόγησον, Πάτερ.

ΙΕΡΕΥΣ

Δόξα τῇ ἁγίᾳ καὶ ὁμοουσίῳ…

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: μήν.

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία. (ἐκ γ')

Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. (δίς)

ΨΑΛΜΟΣ 3

Κύριε τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με; πολλοὶ ἐπανίστανται ἐπ᾿ ἐμέ· πολλοὶ λέγουσι τῇ ψυχῇ μου· οὐκ ἔστι σωτηρία αὐτῷ ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ. Σὺ δέ, Κύριε, ἀντιλήπτωρ μου εἶ, δόξα μου καὶ ὑψῶν τὴν κεφαλήν μου. Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ. Ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα· ἐξηγέρθην, ὅτι Κύριος ἀντιλήψεταί μου. Οὐ φοβηθήσομαι ἀπὸ μυριάδων λαοῦ τῶν κύκλῳ συνεπιτιθεμένων μοι. Ἀνάστα, Κύριε, σῶσόν με, ὁ Θεός μου, ὅτι σὺ ἐπάταξας πάντας τοὺς ἐχθραίνοντάς μοι ματαίως, ὀδόντας ἁμαρτωλῶν συνέτριψας. Τοῦ Κυρίου ἡ σωτηρία, καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου ἡ εὐλογία σου.

γὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα ἐξηγέρθην ὅτι κύριος ἀντιλήμψεταί μου.

ΨΑΛΜΟΣ 37

Κύριε, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με. Ὅτι τὰ βέλη σου ἐνεπάγησάν μοι, καὶ ἐπεστήριξας ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου· οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου, οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου. Ὅτι αἱ ἀνομίαι μου ὑπερῇραν τὴν κεφαλήν μου, ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ᾿ ἐμέ. Προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου· ἐταλαιπώρησα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους, ὅλην τὴν ἡμέραν σκυθρωπάζων ἐπορευόμην. Ὅτι αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων, καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου· ἐκακώθην καὶ ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα, ὠρυόμην ἀπὸ στεναγμοῦ τῆς καρδίας μου. Κύριε, ἐναντίον σου πᾶσα ἡ ἐπιθυμία μου, καὶ ὁ στεναγμός μου ἀπὸ σοῦ οὐκ ἀπεκρύβη. Ἡ καρδία μου ἐταράχθη, ἐγκατέλιπέ με ἡ ἰσχύς μου, καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου, καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμοῦ. Οἱ φίλοι μου καὶ οἱ πλησίον μου ἐξ ἐναντίας μου ἤγγισαν καὶ ἔστησαν, καὶ οἱ ἔγγιστά μου ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν· καὶ ἐξεβιάζοντο οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου, καὶ οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι ἐλάλησαν ματαιότητας, καὶ δολιότητας ὅλην τὴν ἡμέραν ἐμελέτησαν. Ἐγὼ δὲ ὡσεὶ κωφὸς οὐκ ἤκουον καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ· καὶ ἐγενόμην ὡσεὶ ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καὶ οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμούς. Ὅτι ἐπὶ σοί, Κύριε, ἤλπισα· σὺ εἰκακούσῃ, Κύριε ὁ Θεός μου. Ὅτι εἶπα· μήποτε ἐπιχαρῶσί μοι οἱ ἐχθροί μου· καὶ ἐν τῷ σαλευθῆναι πόδας μου ἐπ᾿ ἐμὲ ἐμεγαλοῤῥημόνησαν. Ὅτι ἐγὼ εἰς μάστιγας ἕτοιμος, καὶ ἡ ἀλγηδών μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ ἀναγγελῶ καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας μου. Οἱ δὲ ἐχθροί μου ζῶσι καὶ κεκραταίωνται ὑπὲρ ἐμέ, καὶ ἐπληθύνθησαν οἱ μισοῦντές με ἀδίκως· οἱ ἀνταποδιδόντες μοι κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν ἐνδιέβαλλόν με, ἐπεὶ κατεδίωκον ἀγαθωσύνην. Μὴ ἐγκαταλίπῃς με, Κύριε· ὁ Θεός μου, μὴ ἀποστῇς ἀπ᾿ ἐμοῦ· πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου, Κύριε τῆς σωτηρίας μου.

Μὴ ἐγκαταλίπης μὲ κύριε ὁ Θεός μου μὴ ἀποστὴς ἀπ' ἐμοῦ

Πρόσχες εἰς τὴν βοήθειάν μου κύριε τῆς σωτηρίας μου

ΨΑΛΜΟΣ 62

 Θεὸς ὁ Θεός μου, πρὸς σὲ ὀρθρίζω· ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου, ποσαπλῶς σοι ἡ σάρξ μου ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ. Οὕτως ἐν τῷ ἁγίῳ ὤφθην σοι τοῦ ἰδεῖν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου. Ὅτι κρεῖσσον τὸ ἔλεός σου ὑπὲρ ζωάς· τὰ χείλη μου ἐπαινέσουσί σε. Οὕτως εὐλογήσω σε ἐν τῇ ζωῇ μου καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀρῶ τὰς χεῖράς μου. Ὡς ἐκ στέατος καὶ πιότητος ἐμπλησθείη ἡ ψυχή μου, καὶ χείλη ἀγαλλιάσεως αἰνέσει τὸ στόμα μου. Εἰ ἐμνημόνευόν σου ἐπὶ τῆς στρωμνῆς μου, ἐν τοῖς ὄρθροις ἐμελέτων εἰς σέ· ὅτι ἐγενήθης βοηθός μου, καὶ ἐν τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἀγαλλιάσομαι. Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου, ἐμοῦ δὲ ἀντελάβετο ἡ δεξιά σου. Αὐτοὶ δὲ εἰς μάτην ἐζήτησαν τὴν ψυχήν μου, εἰσελεύσονται εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς· παραδοθήσονται εἰς χεῖρας ῥομφαίας, μερίδες ἀλωπέκων ἔσονται. Ὁ δὲ βασιλεὺς εὐφρανθήσεται ἐπὶ τῷ Θεῷ, ἐπαινεθήσεται πᾶς ὁ ὀμνύων ἐν αὐτῷ, ὅτι ἐνεφράγη στόμα λαλούντων ἄδικα.

ν τοῖς ὄρθροις ἐμελέτων εἰς σὲ ὅτι ἐγενήθης βοηθός μου καὶ ἐν τῇ σκέπη τῶν πτερύγων σου ἀγαλλιάσομαι.

κολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου, ἐμοῦ ἀντελάβετο ἡ δεξιά σου.

Δόξα... Καὶ νύν...

λληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Δόξα σοὶ ὁ Θεὸς

Κύριε, ἐλέησον. Κύριε, ἐλέησον. Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα... Καὶ νύν...

ΨΑΛΜΟΣ 87

Κύριε ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου· εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ἡ προσευχή μου, κλῖνον τὸ οὖς σου εἰς τὴν δέησίν μου. Ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε· προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, ἐγενήθην ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος, ὡσεὶ τραυματίαι καθεύδοντες ἐν τάφῳ, ὧν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι καὶ αὐτοὶ ἐκ τῆς χειρός σου ἀπώσθησαν. Ἔθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ἐν σκοτεινοῖς καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου. Ἐπ᾿ ἐμὲ ἐπεστηρίχθη ὁ θυμός σου, καὶ πάντας τοὺς μετεωρισμούς σου ἐπήγαγες ἐπ᾿ ἐμέ. Ἐμάκρυνας τοὺς γνωστούς μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, ἔθεντό με βδέλυγμα ἑαυτοῖς, παρεδόθην καὶ οὐκ ἐξεπορευόμην. Οἱ ὀφθαλμοί μου ἠσθένησαν ἀπὸ πτωχείας· ἐκέκραξα πρὸς σέ, Κύριε, ὅλην τὴν ἡμέραν, διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου· μὴ τοῖς νεκροῖς ποιήσεις θαυμάσια; ἢ ἰατροὶ ἀναστήσουσι, καὶ ἐξομολογήσονταί σοι; Μὴ διηγήσεταί τις ἐν τῷ τάφῳ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῇ ἀπωλείᾳ; Μὴ γνωσθήσεται ἐν τῷ σκότει τὰ θαυμάσιά σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ἐν γῇ ἐπιλελησμένῃ; Κἀγὼ πρὸς σέ, Κύριε, ἐκέκραξα, καὶ τὸ πρωΐ ἡ προσευχή μου προφθάσει σε. Ἱνατί, Κύριε, ἀπωθῇ τὴν ψυχήν μου, ἀποστρέφεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ; Πτωχός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐν κόποις ἐκ νεότητός μου, ὑψωθεὶς δὲ ἐταπεινώθην καὶ ἐξηπορήθην. Ἐπ᾿ ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου, οἱ φοβερισμοί σου ἐξετάραξάν με, ἐκύκλωσάν με ὡσεὶ ὕδωρ ὅλην τὴν ἡμέραν, περιέσχον με ἅμα. Ἐμάκρυνας ἀπ᾿ ἐμοῦ φίλον καὶ πλησίον καὶ τοὺς γνωστούς μου ἀπὸ ταλαιπωρίας.

Κύριε ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου

Εἰσελθάτω ἐνώπιόν σου ἡ προσευχή μου κλῖνον τὸ οὖς σου εἰς τὴν δέησίν μου

ΨΑΛΜΟΣ 102

Εὐλόγει ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καί, πάντα τὰ ἐντός μου, τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ· εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον καὶ μὴ ἐπιλανθάνου πάσας τὰς ἀνταποδόσεις αὐτοῦ· τὸν εὐιλατεύοντα πάσας τὰς ἀνομίας σου, τὸν ἰώμενον πάσας τὰς νόσους σου· τὸν λυτρούμενον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωήν σου, τὸν στεφανοῦντά σε ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς· τὸν ἐμπιπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τὴν ἐπιθυμίαν σου, ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης σου. Ποιῶν ἐλεημοσύνας ὁ Κύριος καὶ κρῖμα πᾶσι τοῖς ἀδικουμένοις. Ἐγνώρισε τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τῷ Μωυσῇ, τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ τὰ θελήματα αὐτοῦ. Οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων ὁ Κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος· οὐκ εἰς τέλος ὀργισθήσεται, οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ· οὐ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἐποίησεν ἡμῖν, οὐδὲ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν, ὅτι κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς γῆς ἐκραταίωσε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν· καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν. Καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱούς, ᾠκτείρησε Κύριος τοὺς φοβουμένους αὐτόν, ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν, ἐμνήσθη ὅτι χοῦς ἐσμεν. Ἄνθρωπος, ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ· ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξανθήσει· ὅτι πνεῦμα διῆλθεν ἐν αὐτῷ, καὶ οὐχ ὑπάρξει καὶ οὐκ ἐπιγνώσεται ἔτι τὸν τόπον αὐτοῦ. Τὸ δὲ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν, καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ ἐπὶ υἱοῖς υἱῶν τοῖς φυλάσσουσι τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ μεμνημένοις τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι αὐτάς. Κύριος ἐν τῷ οὐρανῷ ἡτοίμασε τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ πάντων δεσπόζει. Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ, δυνατοὶ ἰσχύϊ ποιοῦντες τὸν λόγον αὐτοῦ τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ. Εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ, λειτουργοὶ αὐτοῦ ποιοῦντες τὸ θέλημα αὐτοῦ· εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἐν παντὶ τόπῳ τῆς δεσποτείας αὐτοῦ· εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον.

ν παντὶ τόπω τῆς δεσποτείας αὐτοῦ εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον.

ΨΑΛΜΟΣ 142

Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· καὶ ἠκηδίασεν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα· γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου· ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρὸς σὲ κατέφυγον. Δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.

πάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνη σου καὶ μὴ εἸσέλθης εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου. (2)

Τὸ πνεύμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει μὲ ἐν γῆ εὐθεῖᾳ

Δόξα... Καὶ νύν...

λληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα. Δόξα σοὶ ὁ Θεός (ἐκ γ').

 

 ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα σοί.

ΙΕΡΕΥΣ

ν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε ἐλέησον. [καὶ μετὰ ἀπό κάθε αἴτηση]

πέρ τῆς ἄνωθεν εἰρήνης...

πέρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου…

 πέρ τοῦ ἁγίου οἴκου τούτου…

πέρ τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν…

πέρ τοῦ πατρός καὶ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος)…

 πέρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Ἔθνους…

πέρ τῆς πόλεως (Μονῆς κώμης) ταύτης…

πὲρ εὐκρασίας ἀέρων…

πὲρ πλεόντων, ὁδοιπορούντων…

πέρ τοῦ ῥυσθῆναι ἡμᾶς…

ντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον…

Τῆς Παναγίας, ἀχράντου…

ΧΟΡΟΣ: Σοὶ Κύριε.

ΙΕΡΕΥΣ

τι πρέπει σοι, πᾶσα δόξα…

ΧΟΡΟΣ:  μήν.  

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχ, α'. ξομολογεῖσθε τῶ Κυρίω, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν...

Στίχ, β'. Πάντα τὰ ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καὶ τῶ ὀνόματι Κυρίου ἤμυνάμην αὐτούς,

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν...

Στίχ, γ'. Παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἐστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.

Θεὸς Κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν...

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ'

Τὸ φαιδρὸν τῆς Ἀναστάσεως κήρυγμα, ἐκ τοῦ Ἀγγέλου μαθοῦσαι αἱ τοῦ Κυρίου Μαθήτριαι, καὶ τὴν προγονικὴν ἀπόφασιν ἀπορρίψασαι, τοῖς Ἀποστόλοις καυχώμεναι ἔλεγον· Ἐσκύλευται ὁ θάνατος, ἠγέρθη Χριστὸς ὁ Θεός, δωρούμενος τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Κα τ   πολυτίκιον. χς δ'.   Ταχὺ προκατάλαβε.

Ἐκ γς ὁ καλέσας σε, πρς Ορανίους Μονάς, τηρε κα μετ θάνατον διαλώβητον, τ Σκνός σου σιε.  Σ γρ ν τ σίᾳ,   ς αχμάλωτος χθης, νθα κα   κειώθης,   τῷ Χριστῷ, ωάννη.   Ατν ον κέτευε, σωθναι τάς ψυχς μν.

 

Καὶ νῦν ... Θεοτοκίον

Ἕτερον τῆς Ἑορτῆς

Ἦχος πλ. δ'

Μεσούσης τῆς Ἑορτῆς, διψῶσάν μου τὴν ψυχήν, εὐσεβείας πότισον νάματα, ὅτι πᾶσι Σωτὴρ ἐβόησας, ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, Χριστὲ ὁ Θεός, δόξα σοι.

ΙΕΡΕΥΣ

τι καὶ ἔτι ἐν εἰρήνῃ τοῦ  Κυρίου δεηθῶμεν.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση]

ντιλαβοῦ, σῶσον, ἐλέησον…

Τῆς  Παναγίας, ἀχράντου…

τι σὸν τὸ κράτος...

ΧΟΡΟΣ:  μήν.  

 

ΑΣΜΑΤΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΣΣΟΥ

 

Ψαλλομένη κατ τν 27ην Μαΐου.

ΕΝ Τῼ ΜΕΓΑΛῼ ΕΣΠΕΡΙΝῼ

Μετ τν Προοιμιακόν, στιχολογοῦμεν τ Μακάριος νήρ.

Εἰς δ τ Κύριε κέκραξα στμεν στίχους ΣΤ’ κα ψάλλομεν στιχηρ προσόμοια.

Ἦχος α'.    Ἔδωκας σημείωσιν.

Ἤστραψεν ς λιος, θεία μνήμη σου σήμερον, τος   πιστσς καταυγάζουσα, θείαις φρυκτωρίαις,   μάκαρ ωαννη, κα παθημάτων τν χλύν, κα τν δαιμόνων σκότος διώκουσα·  διό σε μακαρίζομεν καὶ ἐτησίως γεραίρομεν, ς πέρμαχον σειστον, πρεσβευτν ς θερμότατον.

Ἄγγελος πίγειος,   οα περ   λλος βίωσας,   γκρατείᾳ τ σμά σου, μαράνας θεόσοφε, κα τας γρυπνίαις, στάσεσι παννύχοις, μνήμην θανάτου μποιν, τ θεῖα πάτερ παξιούμενος, μυστήρια καθ' καστον, Σάββατον· ὅθεν προσήγαγες σεαυτν καλλιέρημα,  τῷ τν ὅλων δεσπζοντι.

Πάντας τος τιμντας σου, τν θείαν μνήμην κα νδοξον, ωάννη μακάριε, φύλαττε πρεσβείαις σου, τας πρς τν Δεσπότην, τοῦτον κετεύων, π κινδύνων κα παθῶν, μς κα γανάκτησιν, ατοῦ νῦν πομάκρυνον, τν καθ' μν Πάτερ σιε, ὅπως πσι κηρύττωμεν, τν θερμν προστασίαν σου.

Ἕτερα χος πλ. β'.  Ὅλην ποθέμενοι.

Ὅλην ποθέμενος, τν τν παθν λογίαν, κα σάρκα τ πνεύματι, ποτάξας γέγονας, σκεῦος νθεον,  Μοναστν   ρεισμα,   σκητν σέμνωμα, τν σίων γκαλλώπισμα κα νῦν τ ρρητον,   κάλλος ποπτεύων το Κτίστου σου, τρυφς   ε τς πόλεως  τς  πουρανίου   ν Πνεύματι. θεν συνελθόντες, σμάτων σου τν μνήμην ν ᾠδαῖς, νῦν κτελοῦντες δοξάζομεν, ωάννη σιε.

Πλοῦτον ναφαίρετον, τν Προκοπέων πόλις, εὐμοιρε σε σιε, φαεινας αγάζοντα τας λαμπρότησιν, κα νῦν βράβευσον, κα ατὴν μπλησον, τς ερήνης θεῖα τρόπαια, χθρν τν ἔπαρσιν, τν μ φαινομένων κατάργησον, πρεσβείαις σου πανένδοξε, κα τς συμπαθος μεταδόσεως, πλσον  τάς καρδίας μν τῶν νυμνούντων σε πιστς, ν παρρησί δεόμενος, πρ τν ψυχν μν.

 

Δεῦτε προσκυνήσωμεν, λας ν οκ Κυρίου, ὅπου τ πανέντιμον, σκνος τεθησαύρισται το τρισμάκαρος, τερπνοῖς σμασι, κα φαιδρας λάρναξι, λιτανεύοντες βοήσωμεν· πρόφθασον γιε, κα τος ν νάγκαις, λέησον, κα κλύδωνος ξάρπασον, κα τς καταιγίδος τν θλίψεων, πως  ωάννη, λειψάνων σου τν θήκην ν χαρ κα παρρησίᾳ δοξάζωμεν, χάρις τν βρύουσαν.

Δόξα, χος πλ. β'.

Σήμερον τ πανυψίστ   Θεῷ ανος κ   χοϊκν χειλέων  προσᾴδεται.  λαμψε γρ ς λιος φαιδρς   το   Θεοφόρου   Πατρς   μν μνήμη πανένδοξος. Οτος γρ είμνηστος τ καρτερικν το πολυάθλου ὼβ μιμησάμένος κλόνητος στατο ν ας πέπεσε κακουχίαις· αχμάλωτος δ ν, τν τς αχμαλωσίας πρωταίτιον, τν μισάνθρωπον χθρν κατσχυνεν. θεν χοροστασίαι τν πιστν   συνελθόντες, οὕτω βοήσωμεν· Πάτερ γαθέ, ὁ ν ορανοῖς, παράσχου τ λα σου, κεσίαις τοῦ σοῦ σίου, φεσιν μαρτιν, κα τ μέγα λεος.

Κα νῦν. τς ορτς, τ δογματικν Θεοτοκίον.

Εἴσοδος.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Σοφία Ὀρθοί !

Καί  ὁ χορός ψάλλει τὸ·

Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης, ἀθανάτου Πατρός, οὐρανίου, ἁγίου, μάκαρος, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλθόντες ἐπὶ τὴν ἡλίου δύσιν, ἰδόντες φῶς ἑσπερινόν, ὑμνοῦμεν Πατέρα, Υἱόν, καὶ ἅγιον Πνεῦμα Θεόν. Ἄξιόν σε ἐν πᾶσι καιροῖς, ὑμνεῖσθαι φωναῖς αἰσίαις, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν ὁ διδούς, Διὸ ὁ κόσμος σὲ δοξάζει.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: σπέρας Προκείμενον.

Καί  ὁ χορός ψάλλει τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας

 

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας  Ἦχος πλ. β'

 Κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο.

Στίχ: νεδύσατο Κύριος δύναμιν, καὶ περιεζώσατο.

Στίχ: Καὶ γὰρ ἐστερεωσε τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται.

Τῇ Κυριακῇ ἑσπέρας  Ἦχος πλ. δ'

δοὺ δὴ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου.

Στίχ. Οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν.

Τῇ Δευτέρᾳ ἑσπέρας  Ἦχος δ'

Κύριος εἰσακούσεταί μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν.

Στίχ. ν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσάς μου, ὁ Θεός της δικαιοσύνης μου.

Τῇ Τρίτῃ ἑσπέρας  Ἦχος α'

Τὸ ἔλεός σου, Κύριε, καταδιώξει με πάσας τὰς ἡμέρας της ζωῆς μου.

Στίχ. Κύριος ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει.

Τῇ Τετάρτη ἑσπέρας  Ἦχος πλ. α'

 Θεός, ἐν τῷ ὀνόματι σου σῶσόν με, καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου κρινεῖς με.

Στίχ.  Θεὸς εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου.

Τῇ Πέμπτῃ ἑσπέρας  Ἦχος πλ. β'

 βοήθειά μου παρὰ Κυρίου, τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

Στίχ. ρα τους ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου.

Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας  Ἦχος βαρὺς

 Θεὸς ἀντιλήπτωρ μου εἶ, τὸ ἔλεός σου προφθάσει με.

Στίχ. ξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ Θεός.

Κα τ  ναγνώσματα.

Σοφίας Σολομντος τ νάγνωσμα.

Δικαίων ψυχα ν χειρ Θεοῦ, κα οὐ μ ψηται ατν βάσανος· δοξαν ν ὀφθαλμοῖς φρόνων τεθνάναι, κα λογίσθη κάκωσις ξοδος ατν κα φ΄ μν πορεία σύντριμμα, ο δέ εσιν ν ερήν. Κα γρ ν ὄψει νθρώπων ἐὰν κολασθσιν, λπς ατν θανασίας πλήρης· κα λίγα παιδευθέντες μεγάλα εεργετηθήσονται· ὅτι ὁ Θες πείρασεν ατούς, κα εὗρεν ατος ξίους αυτο· ς χρυσν ν χωνευτηρί δοκίμασεν ατούς, κα ς λοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο ατούς· κα ν καιρ πισκοπς ατν ναλάμψουσι, κα ς σπινθρες ν καλάμ διαδραμοῦνται· κρινοῦσιν θνη, κα κρατήσουσι λαν, κα βασιλεύσει ατν Κύριος ες τος αἰῶνας. Ο πεποιθότες π'ατῷ συνήσουσιν λήθειαν κα ο πιστο ν γάπ προσμενοῦσιν αὐτῷ ὅτι χάρις κα λεος ν τος σίοις αὐτοῦ, κα πισκοπ ν τος κλεκτος ατοῦ.

 

 

Σοφίας   Σολομντος τ νάγνωσμα.

Δίκαιοι ες τν αἰῶνα ζσι, κα ν Κυρί μισθς ατν, καὶ φροντς ατν παρ ψίστω· δι τοῦτο λήψονται τ βασίλειον τς επρεπείας, κα τ διάδημα το κάλλους κ χειρς Κυρίου· ὅτι τ δεξι αὐτοῦ σκεπάσει ατούς, κα τ βραχίονι περασπιεῖ ατν. Λήψεται πανοπλίαν τν ζλον αὐτοῦ, κα πλοποιησει τν κτίσιν ες ἄμυναν χθρν· νδύσεται θώρακα δικαιοσύνην κα περιθήσεται κόρυθα κρίσιν νυπόκριτον. Λήψεται σπίδα καταμάχητον ὁσιότητα, ξυνε δ πότομον ὀργν ες ομφαῖαν, συνεκπολεμήσει δ΄ ατ ὁ κόσμος π τος παράφρονας· πορεύσονται εστοχοι βολίδες στραπν, κα ς π εκύκλου τόξου τν νεφν, π σκοπν λοῦνται κα κ πετροβόλου θυμοῦ πλήρεις ιφθήσονται χάλαζαι· γανακτήσει κατ'ατν δωρ θαλάσσης, ποταμο δ συγκλείσουσιν ποτόμως· ντιστήσεται ατοῖς πνεῦμα δυνάμεως, κα ς λαῖλαψ κλικμήσει ατούς, κα ρημώσει πᾶσαν τν γν νομία, κα κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστν. κούσατε οὖν βασιλες κα σύνετε· μάθετε δικαστα περάτων γς· νωτίσασθε οἱ κρατοντες πλήθους, κα γεγαυρωμένοι π ὄχλοις θνν ὅτι δόθη παρ Κυρίου   κράτησις μν, κα δυναστεία παρ ψίστου.

Σοφίας  Σολομντος τ νάγνωσμα.

Δίκαιος ἐὰν φθάσ τελευτῆσαι, ν ναπαύσει σται·  γρας γρ τίμιον, ο τ πολυχρόνιον, οδ ριθμ τν μεμέτρηται· πολι δέ στι φρόνησις νθρώποις, κα λικία γήρως βίος κηλίδωτος· εάρεστος Θε γενόμενος γαπήθη, κα ζν μεταξ μαρτωλν μετετέθη· ρπάγη, μὴ κακία λλάξ σύνεσιν ατοῦ δόλος πατήσ ψυχν ατο· βασκανία γρ φαυλότητος μαυρο τ καλά, κα εμβασμς πιθυμίας μεταλλεύει νον κακον·  τελειωθες ν ὀλίγῳ, ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς· ρεστ γρ ν ν Κυρί ψυχ ατοῦ· δι τοῦτο σπευσεν κ μέσου πονηρίας. Ο δ λαο δόντες, κα μ νοήσαντες, μηδ θέντες π διανοίᾳ τ τοιοτον. τι χάρις κα λεος ν τος σίοις ατοῦ κα πισκοπ ν τος κλεκτοῖς ατοῦ.

Εἰς  τν Λιτήν.

χος α'.

Εφραίνου ν Κυρίῳ, πόλις Προκοπέων, γάλλου κα χόρευε, πίστει λαμπροφοροῦσα, ωάννην τν τς ωσσίας γόνον, κόλποις σου κατέχουσα, ς θησαυρν πόλαυε τν θαυμάτων ατοῦ τάς άσεις καθορσα, κα εχαρίστως τ Σωτρι βόησον Φιλάνθρωπε Κύριε δόξα σοι.
 

χος β'.

τν τιμίων σου λειψάνων θεία λάρναξ άματα πηγάζει τος πιστοῖς, χαριτώνυμε σιε Πάτερ· κα γία σου ψυχ γγέλοις συνοῦσα, ξίως παγάλλεται χων ον πρς Κύριον σοφ τν παρρησίαν, κα σν τος σίοις χορεύων ν οὐρανοῖς, κέτευε πρ μν, τν πιστς κτελούντων τν μνήμην σου.

 

χος γ'.

Ἅπας τν συναθροισθέντων δμος ερός, π τ τοῦ σίου μνήμη τ φαιδρ μοφώνως συγχάρητε κράζοντες· Χαίροις, τ τς ωσσίας κάλλιστον θρέμμα, κα τν πιστν πάντων τ σεμνολόγημα· Χαίροις, δυσήνιον σάρκα, καθυποτάξας τῷ πνεύματι, κα τάς ρμς μβλύνας τν παθν, τ ο τν δακρύων σου, ωάννη· Χαίροις, τ μερον καύχημα, κα τς κκλησίας τν πιστν τ γαλλίαμα.

χος δ'.

Φερωνύμως κλσίς σου γέγονε χαριτώνυμος, σιε Πάτερ· ς γρ ὁ θεος Βαπτιστής, μεταξ το ουδαϊκο λαο χαριτώθη, κα παρ Χριστο σαφς μαρτυρήθη, οὕτω κα σ μώνυμος αὐτοῦ κα μιμητής, μεταξ τοῦ ματαιόφρονος λαοῦ, χάριν οὐρανόθεν εἴληφας, τ θεαρέστῳ πολιτεί σου, ωάννη· δι μ παύσῃ πρεσβεύων πρ μν τν πιστς πιτελούντων, τν γίαν σου σοφ πανήγυριν.  

Δόξα, χος πλ. α'.

  Χαρμοσύνως σήμερον Θε, τν Προκοπέων πόλις σκιρτῶσα βόησον. λαμπρύνθη μου τ κάλλος, πρ πσαν λλην πόλιν τν νθάδε· δο γρ τς ωσσίας θεος γόνος, κα τ τν σίων μέγα κειμήλιον, ωάννης ντως χαριτώνυμος, τν πορείαν πρς τν Οὐρανν ποιήσατο, καταλιπών μοι σεμνολόγημα, τ ατοῦ γιον σκνος. Δεῦρο δή μοι παν τ σύστημα τν ρθοδόξων ορτάσωμεν αὐτοῦ τν θείαν μνήμην, να κα τς ατοῦ κοινωνήσωμεν χάριτος· το πρεσβεύοντος πρ τν ψυχν μν.

Κα νῦν, τς  ορτς, εἰ δ μή, Μακαρίζομέν σε.

ΕΙς τ  πόστιχα·- στιχ. προσόμοια.

τε ἐκ το ξύλου σε νεκρόν.

Δεῦτε τν γγέλων ο χοροί, δεῦτε τν σίων ο δμοι, κλειν ντώνιε,   θεῖέ τε Εθύμιε,   Σάββα  ρσένιε, Συμεν   κα   λύπιε, θεοι στυλῖται, δεῦτε ποδέξασθε τν τς ωσσίας βλαστόν, θεον ωάννην τν ὄντως,  μιμητν  μν τε κα μύστην, κα πὲρ  μν  ὁμο πρεσβεύσατε.

 

Στίχος.    Τίμιος ναντίον Κυοίου.

Ξένος κα αχμάλωτος ἀχθείς, ταῖς γαρηνῶν χερσὶ Πάτερ, ξένην  βίωσας, πολιτείαν νδοξε οκήσας, σταύλῳ τινί, ς ὼβ ἄλλος σιε, π κοπρίας, στένων κα θλιβόμενος, κα ειρρόους κρουνούς, χέων θερμοτάτων δακρύων φθασας πρς ὃν δ' πεπόθεις, ωάννη ντως χαριτώνυμε.

Στίχος. Καυχήσονται   Ὅσιοι ν δόξῃ·

Ἔχων παρρησίαν πρς Θεόν, πάντων τν ν πίστει τελούντων, τν σεπτν ορτήν, ωάννη σιε, θερμς παράστηθι, τν κινδύνων υόμενος, παθν παλλάττων, πάσης περιστάσεως δεινν λυτρούμενος, νέμων τε ψυχν σωτηρίαν, θείαις σου ντεύξεσιν ὅπως, ν δαῖς κα μνοις σε γεραίρωμεν.

Δόξα, χος πλ. δ'.

Δίκαιοι ες τν αἰῶνα ζσι, κα ν Κυρίῳ μισθς ατν, καὶ ἡ φροντς ατν παρ τ ψίστῳ, τ προφητικόν, φησί, λόγιον. γρ δίκαιος ν πσιν ωάννης, ε κα ες λλοδαπὴν μετήχθη χθόνα, κα πὸ βαρβάρων συλήθη, κα αχμάλωτος ες χερας τούτων παρεδόθη τς τοῦ Θεοῦ νετρύφα μνήμης, κα τν ρετν κτήσατο σύνοικον. Δι κα ζ, ποθανών, ες τος αἰῶνας, μετ τν ν Ορανοῖς σίων πάντων μεθ' ν πρεσβεύει ὑπὲρ μν πρς Κύριον.

Καὶ νῦν, τς τυχούσης ορτῆς, Θεοτοκίον.

Τ   Νῦν πολύεις· Τρισάγιον.

Κα τ   πολυτίκιον. χς δ'.   Ταχὺ προκατάλαβε.

Ἐκ γς ὁ καλέσας σε, πρς Ορανίους Μονάς, τηρε κα μετ θάνατον διαλώβητον, τ Σκνός σου σιε.  Σ γρ ν τ σίᾳ,   ς αχμάλωτος χθης, νθα κα   κειώθης,   τῷ Χριστῷ, ωάννη.   Ατν ον κέτευε, σωθναι τάς ψυχς μν.

«                                                   Δόξα, τερον.

Ἦχος α'.   Τοῦ   λίθου σφραγισθέντος.

Ῥωσσία σοῦ καυχᾶται τῶν σπαργάνων ἡ πάτριος, κα σιάτις γ χαίρει, τῷ γίῳ λειψάνῳ σου· ν ς αχμάλωτος χθείς, πέστης  δεινν πιφορς· κα βιώσας ν σκήσει, μύστης Θεο γεγένησαι   ωάννη· Δόξα τῷ σ δοξάσαντι Χριστῷ· Δόξα τῷ σ θαυμαστώσαντι· Δόξα τ σ προστάτην κραταιν μῖν δωρήσαντι.

Κα νῦν, τς ορτς, Θεοτοκίον. Καί πόλυσις.
 

ΕΙΣ  ΤΟΝ  ΟΡΘΡΟΝ

Μετ τν α΄ στιχολογίαν Κάθισμα.

Ἦχος α΄.  Τν τάφον σου Σωτήρ.

Ὁσίων ὁ χορός, τν σν μνήμην θεόφρον, ν ὕμνοις κα δαῖς, ωάννη τιμσι· προσθήκην γρ δέξαντο, σο τ πνεμα μακάριε·  ὅθεν σήμερον, κα Χριστο κκλησία, μεγαλύνει σε, δοξολογοῦσα νθέως, τν σ θαυμαστώσαντα.

Δόξα, Τ ατό.

Κα νῦν, τς τυχούσης ορτῆς.

Μετ τν β'. στιχολογίαν.   Κάθισμα.

χος γ'.  Τν ραιότητα.

Πάθη τοῦ σώματος, θεομακάριστε, Πάτερ ξήρανας, δακρύων εύμασι, κα τν θαυμάτων ποταμούς, νέβλυσας ωάννη. θεν προσερχόμενοι, τῷ τιμίῳ λειψάνῳ σου, χάριν τε κα λεος, προφανς ρυόμεθα· τιμῶντές σου τν μνήμην ξίως,  κα τν δοξσαντά σε   Κύριον.

Δόξα,   τερον ὅμοιον.

Ὅλον κόσμησας, μάκαρ τν βίον σου, κα περκόσμιος, ὅλος σὺ γέγονας, καθάπερ  ἄσαρκος σαρκί, κα νθρωπος οὐρανόφρων. θεν κεσίαις σου, ωάννη μακάριε, κόσμησον κα κάθαρον, κ τοῦ ύπου τν ργων μου, τν πίστει τν γίαν σου μνήμην, ψαλμοῖς κα μνοις μεγαλύναντα.

Κα νῦν, τς ορτς.

Μετ τν Πολυέλαιον.   Κάθισμα.

χος δ'.   ψωθες ν τῷ Σταυρῷ.

Τὸν π μων τν σταυρν τοῦ Κυρίου ναλαβόντα κα αὐτῷ μέχρι τέλους, σκητικοῖς γῶσι κα παλαίσμασιν,   πακολουθήσαντα, εφημήσωμεν μνοις, Ἰωάννην ἅπαντες, τν θεόφρονα ὄντως, ὃν ωσσία νθησε καλς, κα σία γνώρισεν σιον.

Δόξα,   τερον ὅμοιον.

Ὁ βιωτεύσας θαυμαστς κα ὁσίως, π τν πόλιν ς ες τόπους ρήμους, αχμαλωσίᾳ  καίτοι  κρατυνόμενος,  εχες   ὁδηγοῦσάν σε,  τν Παρθένον  Μαρίαν,   εχες συμμαχοῦντά σοι,   τν θεάρεστον βίον,   ωάννη μέγιστε φωστήρ, τς κκλησίας νεόδμητον φρούριον.

 

Κα νῦν, τς ορτς.

Ετα τ Ἐκ νεότητός μου,

Τ προκείμενον. Τίμιος ναντίον Κυρίου.

Στίχ. Τί νταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ.

Τό, Πσα πνοή. Εαγγέλιον. Επεν ὁ Κύριος τος αυτοῦ Μαθηταῖς·

ὁ Ν'. Δόξα.   Τας τοῦ σο σίου,

Κα νῦν. Ταῖς τς Θεοτόκου.

Κα τ διομελον, χς πλ. β'.

   θεία λάρναξ τν λειψάνων σου,   ωάννη Πάτερ, σιε,   άματα πηγάζει τος πιστος·  κα γία σου ψυχ γγέλοις συνοῦσα, παξίως γάλλεται. χων οὖν πρς Κύριον τν   παρρησίαν, ατν κέτευε, σωθναι τὰς ψυχς μν.

Ετα τ   Σῶσον ὁ Θες τν λαόν σου

Κύριε λέησον ΙΒ'. Κα ο Κανόνες. τς ορτς,

κα τοῦ γίου. ΕΙ δ τύχοι κτς τοῦ Πεντηκοσταρίου,

πάρων τς Θεοτόκου μετ τν  Εἰρμῶν ες ζ'.

Κα τοῦ γίου ες ς'.

Κανν τς Θεοτόκου

δὴ α'. χος β'. Ερμός.

Δεῦτε λαοί, σωμεν σμα Χριστ τῷ Θεῷ, τῷ διελόντι θάλασσαν,  κα ὁδηγήσαντι, τν λαν ν νκε, δουλείας Αγυπτίων, ὅτι δεδόξασται.                                                                              (δίς)

Ἡ τν πηγν τς παθείας   κυήσασα, τραυματισθέντα πάθεσι, Κόρη θεράπευσον, κα πυρς αωνίου, ξάρπασόν με μόνη, θεοχαρίτωτε.

πί τὴν σήν, νῦν καταφεύγω χρηστότητα, παρθενομῆτορ   χραντε,  ῦσαι τν  δοῦλόν σου,  ψυχικν νοσημάτων,   παθν τε ψυχοφθόρων, τοῦ αωνίου πυρός.

Σὲ  στηριγμόν, κα προστασίαν  πλουτίσαντες, ο  Θεοτόκον Πάναγνε, ὁμολογοῦντές σε τρικυμίαις τοῦ βίου κα πειρασμν  παντοίων διασζόμεθα.

Ἡ τν πιστν καταφυγ ειπάρθενε, κραται βοήθεια τν προστρεχόντων σοι, π πάσης νάγκης,   κα βλάβης   ναντίας,   μς διάσωσον.

Κανν τοῦ γίου. χος κα Ερμός, ατός.

Ὕμνοις τν σήν, φαεινοτάτην πανήγυριν, νευφημεν ὁρμήσαντι, φς μοι κατάπεμψον, παρεστς στεφηφόρος, τ   θρόνῳ   τοῦ Δεσπότου μακαριώτατε.

Μέλη  σοφέ. νεκρώσας πάντα τοῦ σώματος, ν τ καρδί σχηκας, Χριστὸν νεκρώσαντα, τν ρχέκακον ὄφιν, κα τν   βροτείαν  φύσιν πολυτρώσαντα.                                            
 

Νόμον Χριστο   ἐμμελετήσας θεσπέσιε,   δένδρον ζωῆς,  κατάκαρπον, ρεταῖς δέδειξαι, προβαλλόμενος χάριν τν θείων αμάτων, τος σ δοξάζουσι.

Θεοτοκίον.

Μετ Θεόν, σ βοηθν καταίσχυντον, κα   προστασίαν   μαχον, κα ντιλήπτορα κα φρουρν κα μεσίτην Παρθένε κεκτημένοι, κράζω σοι· σσόν με.

Καταβασίαι, τας τυχούσης ορτς·

    νοίξω  τ στόμα μου.

δ γ'. Ερμός.

Στερέωσον μς ἐν σο Κὐριε, ξύλῳ νεκρώσας τν μαρτίαν, κα τν φόβον σου μφύτευσον, ες τάς καρδίας, μν τν  μνούντων σε.                                                                                ίς)

 Χρυσοῦν ς ληθς θυμιατήριον, κα στάμνον το μάννα, κα θεον ὄρος, καὶ παλάτιον τερπνότατον, τοῦ Θεοῦ σε Παρθένε ὀνομάζομεν.

Νας κα ερν κατοικητήριον, το Λόγου πάρχουσα   Θεοτόκε, τν πταισμάτων λαστηρισν,  Παναγία γενοῦ  μοι, ειπάρθενε.

 

Οὐ σθένει τν μν κακν τν βυσσον, νθρώπου κφράσαι γλσσα Παρθένε, πρ μέτρον γρ νομησα, λλ' ς μήτηρ λέους, σύ με οἴκτειρον.

 

Το γίου- ατός.

Ἐξέλαμψεν ὁ βίος σου σιε, ὁλολαμπς ς λιος ν τ κόσμῳ, ταῖς εχαῖς σου οὖν διάσωσον, τος ν πίστει κα πόθῳ, σ γεραίροντας.

Ἰάσεις νεργν πάτερ σιε, κα δαιμόνων διαλύων τν πλάνην, σωτηρίας πσιν ατιος, τος πλουτοῦσι, κα προστάτης γέγονας.

 

Νυσταγμόν βλεφάρων πωσάμενος, τάς τάκτους κοίμησας ωάννη, δυσηνίου ὁρμς σώματος, τας πρς Θεν παννύχοις κεσίαις σου.

Θεοτοκίον.

Σαλεύθητι ψυχὴ, καρδία πείσθητι, κα  ὅλον δονήθητί μου τ σμα, πιτάφιον θρηνήσωμεν, τν   Μητέρα Θεοῦ, καθικετεύοντες.

Καταβααία, Ατησις, κα τ Καθίσματα. Ἦχς δ'.  Ταχ προκατάλαβε.

γνείας τος νθραξι, προκαθαρθες τν ψυχήν, τ σμα στόμωσας, πρς παθείας σχύν, ωάννη μακάριε. θεν κα τν  λειψάνων, αδέσιμος λάρναξ, νόσους   ποδιώκει, κα   φωτίζει τος πίστει,   ε προσερχομένους σοι, κα εὐφημοῦντάς σε.

 

Δόξα, τερον ὅμοιον

Ἀσίας γλάϊσμα, τς ωσσίας βλαστός, σκήσει καθέστηκεν, ὁ Ἰωάννης φημί, Θεοῦ ς εάρεστος. Οτος οκ   πορεύθη,   ν βουλ τν πίστων, ε καὶ ᾐχμαλωτίσθη, ὑπ' ατν ὁ θεόφρων, λλ' στη ν τ νόμῳ το Θεοῦ, μέχρι τοῦ ζν ὁ χαριτώνυμος.

 

Καὶ νῦν, τς ορτς.

δ δ'. Ερμός.

  Εἰσακήκοα Κύριε, τν κον τς σς οκονομίας κα δόξασά σε   μόνε φιλάνθρωπε.                                                                

Σὲ Παρθένε κεκτήμεθα, Χριστιανο βοήθειαν  κα σκέπην,  χαλεπν κινδύνων, μς ξαίρουσαν.

Ἀπειρόγαμε Δέσποινα, ἡ τν Θεν  ν  μήτρ σου δεξαμένη,  πειρασμῶν καὶ θλίψεων, πάντας  λύτρωσαι.

Ἀπροσμάχητον τεχός σε, κα κραταιν λπίδα Θεοτόκε, οἱ πιστο κεκτήμεθα, ν θλίψεσιν.

Τν πρεσβείαν σου Δέσποινα, ς σφαλ  κρηπῖδα κεκτημένοι,   τν ποικίλων θλίψεων, κλυτρούμεθα.

Τοῦ γίου· ατός.

Σεαυτόν κατεκάλλυνας, σαρκς νεκρώσας τ φρόνημα, δι κα πρς τ Οράνια χώρησας.

Ἐμιμήσω θεσπέσιε, τν κείμενον Ἰὼβ π κοπρίας,   κατοικίαν χων, σοφ τ πποστάσιον.

Τῶν παθν τ ὁρμήματα, σοφῶς  χμαλώτισας ωάννη,  τος γαρηνοῖς γενόμενος αχμάλωτος.

Θεοτοκίον.

Καταλάμπρυνον χραντε,   τν ζοφερν ψυχήν μου τ φωτὶ σου,   τ φς τεκοῦσα, τ νυπόστατον.

Καταβασία.

δὴ ε΄. Εἱρμός.

Ὁ φωτισμός, τν ν σκότει κειμένων, σωτηρία τν πεγνωσμένων Χριστ Σωτήρ  μου, πρς σ ὀρθρίζω, Βασιλε τς εἰρήνης, φώτισόν με τ πιλάμψει σου·  λλον  γρ κτός σου, Θεὸν οὐκ  πίσταμαι. ίς)

Τὸ ληθς, λατόμητον ρος,   τν κεκλεισμένην πύλην,   κα πηγν τν σφραγισμένην, τν πανευώδη   κα θεόφυτον κπον, τν  λειμνα τν ξανθήσαντα, νθος φθαρσίας, μνοῦμέν σε Δέσποινα.
 

Νενηστευκώς, ρετς πάσης νεφορήθην, πηγορευμένης τροφς εἰς κόρον, κα νῦν λιμώττω   σωτηρίου  τραπέζης,   μετανοίας μ ρτ στήριξον, ἄρτον τν θεον βαστάσασα τράπεζα.

Τὸ φοβερόν, νθυμούμενος  βμα τ τοῦ Υοῦ σου, τρέμω τ δεινά μου γιγνώσκων, ργα θεογενντορ, περβαίνοντα πλήθους μετρίᾳ, ψάμμον παράλιον, κα τν τν στέρων, χορν τν μέτρητον.

Τῆς σς κτός, βοηθείας Παρθένε κα συνεργείας, μάταιος ὁ πόνος κενς κόπος, τν νθρώπων, ὁ δρς κα ὁ μόχθος, κα ὁ σύμπας γών· ὅθεν μοι σωθναι, ποθοῦντι συνέργησον.

 

Τοῦ γίου· ὁ ατός.

Ὁ φωτισμός, τν ν σκότει κειμένων, λάμψον μοι αἴγλην θείαις το σίου σου κεσίαις, λῦσον τ νέφη τς θλίας ψυχς μου, ὄμβρισόν μοι εθρα φέσεως· λλον γρ κτός σου, Θεν οκ πίσταμαι.

Λύμης παθν, κκαθάρας τ ὄμμα τς διανοίας, Πάτερ ωάννη δι' γκρατείας, θείᾳ ντεύξει διανοῖξαι κα μν, πηρωθείσας τάς κόρας σπεῦσον, ὅπως θεαρέστως, ἐν τ παρούσ ζω βιώσωμεν.

Μέγα ν σοί, κα ξαίσιον  θαῦμα ὁρται Πάτερ· πς μετ κηδείαν ὄντως χρονίαν, διατηρεται  διάφθορον, μάκαρ σο τ σμα,  ν τάφῳ κείμενον! λλ' οτω δοξάζει, τος ατν ντιδοξάζοντας  Κύριος.

Θεοτοκίον.

Συνεκτικός, κατ΄ οὐσίαν  πάρχων ὁ Θες Λόγος, πάντων τν αώνων ν τ γαστρί σου,  παρθενομτορ,   συνεσχέθη φράστως,   τος νθρώπους νακαλούμενος, πρς τ νικόν,  τς μις Κυριότητος.

Καταβασία.

 δ στ'. Ερμός.

» ν βύσσῳ πταισμάτων καλούμενος, τν νεξιχνίαστον τς εὐσπλαγ χνίας σου, πικαλομαι βυσσον κ φθορς ὁ Θεός με νάγαγε.                                                                                 ίς)

Ἐπὶ σ τάς λπίδας νέθηκα, τάς τς σωτηρίας μου Κόρη   πανύμνητε, σ πρς ζων δήγησας, τν ψυχήν μου χωροσαν εἰς  θάνατον.

Τὴν πολλήν μου γιγνώσκεις σθένειαν, κα τν   ῥᾳθυμίαν   πίστασαι  Δέσποινα, ς οδας ατὴν σσόν με, κα ς θέλεις γεέννης   με λύτρωσαι.

Ὁ τ πν οὐσιώσας βουλήματι, Λόγος συναΐδιος κα  ὁμοούσιος, Πατρ κα θείῳ Πνεύματι, κ Παρθένου φορε τν οὐσίαν μου.

 

Ἐν πελάγει το βίου νηχόμενον, ζάλη κα  παθν τρικυμίαι δονοῦσί με, παῦσον τν σάλον χραντε, κα τν στατον πράϋνον τάραχον.

 

Τοῦ γίου ὁ ατός.

Ὡς πολύτιμος ὄλβος κρυπτόμενος, Πάτερ εσεβέσιν φάνης ὁράματι, κα δᾳδουχεῖς ἐν θαύμασι, κα βραβεύεις άσεις τος δούλοις σου.

Ὥσπερ φονιξ νθήσας νέτειλας, ἐν τ κκλησί  Χριστο χαριτώνυμε, τ τν καρπν γλυκύτητι, κατευφραίνων πιστν τ πληρώματα.

Ἱερῶς σου τν βίον διήνυσας, κα μετὰ Ὁσίων σίως σκήνωσας, πρ μν δεόμενος, τν πιστς ωάννη τιμώντων σε.

 

Θεοτοκίον.

Τῆς μετρου πορώσεως ῦσαί με, τν κεκρατημένον πολλος πλημμελήμασι, Θεοκυτορ Δέσποινα, κα χειρός με δαιμόνων ξαρπασον.

Καταβασία.

Κοντάκιον, Ἦχος δ'.  Ἐπεφάνης σήμερον.

Τῶν λαμπρν γώνων σου, σιε   Πάτερ, γία   σήμερον,   πέστη  μνήμη τάς ψυχάς, τν εσεβν   κατευφραίνουσα,      ωάννη τν πίστει τιμώντων σε.

Οκος.

Πῶς παινέσω τος σος γνας ὁ τάλας, σιε Πάτερ ; τν δακρύων δέ, πς τ πέλαγος ξερεύξομαι ; Σ γρ τ β νδιαπρέπων, τν γγέλων κατέλαβες χορείαν, τ πάθη γκρατείᾳ νεκρώσας σοφέ,  κα σάρκα δουλαγωγήσας καθυπέταξας τῷ πνεύματι, κα τν τοῦ σκότους προστάτην κατσχυνας. Δι κα νῦν, τ θρόν τοῦ Δεσπότου παριστάμενος, ωάννη  πρεσβεύεις πρ τν πίστει τιμώντων σε.

Καὶ ναγινώσκεται Συναξαριστς τς μέρας, τοι, τς 27ης το Μαΐου.

Ετα λέγομεν. Τ ατ μέρᾳ, μνήμη τοῦ σίου κα θεοφόρου Πατρς μν ωάννου το ώσσου, τοῦ νέου μολογητοῦ, ὅστις πωληθες ες τινα γαρηνὸν ς αχμάλωτος, κα παρ΄ ατοῦ, ν τ ν Μ. σίᾳ κωμοπόλει τς Καππαδοκίας, Προκοπίῳ, χθείς, κα σκητικῶς κε γωνισάμενος, κοιμήθη ν Κυρίῳ  κατ τό, 1730.

Πλήρης χαρίτων ὁ αἰχμάλωτος φθη·   Αχμαλωτίσας τοῦ σκότους τν προστάτην·

Τας  τν σν γίων πρεσβείαις Χριστ ὁ Θεός,

λέησον μᾶς. μήν.

δ ζ'. Ερμός.

Εκόνος χρυσς, ν πεδίῳ Δεηρᾷ λατρευομένης, οἱ τρες σου παδες   κατεφρόνησαν, θεωτάτου προστάγματος, μέσον δ  πυρς μβληθέντες, δροσιζόμενοι ψαλλον· Ελογητός εἶ ὁ Θεός, τν Πατέρων μν.                                                                                               Ἡ μόνη λπίς, κα βοήθεια πιστν Θεογενντορ, σπεῦσον βοήθει τος οκέταις σου, βυθιζομένοις τος πάθεσι,   κα τας τν   δαιμόνων πάταις, κα τρικυμίαις τν θλίψεων, κα καταφεύγουσιν ες σέ, ν πεποιθήσει ψυχς. Λιμν σφαλής, προστασία φοβερ κα  τεχος ρρηκτον, τος ν νάγκαις κινδυνεύουσι, Θεοτόκε   πάρχουσα·   ταῖς  πρς τν   Υόν σου πρεσβείαις, χειμαζομένους κ θλίψεων, κα πολυτρόπων πειρασμν, σζε τος δούλους σου.

Πατρὶ συμφυῶς, τν νοούμενον Υόν, δυνάμει   τοῦ   Πνεύματος τοῦ Παναγίου, σωμάτωσας  Θεοχαρίτωτε. Τοῦτον οὖν παύστως δυσώπει, οκτειρσαι τος μέλποντας. Ελογημένη Θεόν, σαρκ κυήσασα.

Παρθένε σεμνή, πειρόγαμε γν Ελογημένη, καταπιπτόντων πανόρθωσις, μαρτανόντων λύτρωσις,   σσόν με τν σωτον σσον, κα αωνίου κολάσεως, ξάρπασον ς συμπαθής, να δοξάζω σε.

ραίαν στολήν, τν καμάτων δρσι πεποικιλμένην,  περιεβάλου νταμοιβήν, τς ς πέστης   γυμνώσεως,   χων π  σο τ σαρκίον, κα κραυγάζων τῷ Παντάνακτι· Εὐλογητὸς  ε ὁ Θεός, ὁ τν Πατέρων μν.

Ἁγίων ψυχαί, τν σίων τε χορς κα   σώματος, τν   γγέλων τάξις προσεδέξαντο, συγχορευτήν σε   Πατρ μν· κακουχίαις γρ πολλαῖς παλαίσας, μελῳδεῖς γαλλόμενος· Εὐλογητος   ε ὁ Θεός, τν Πατέρων μν.

 

Νεώσας ψυχήν, τῷ   ρότρῳ προσευχς   ωάννη, κα  κατασπείρας τν γκράτειαν,   στάχυν γνείας θέρισας,  ᾗ συνδιαιτώμενος   μάκαρ, σν γγέλοις κραύγαζες· Εὐλογητὸς  ε ὁ Θεός,  ὁ τν Πατέρων μν.

Θεοτοκίον.

Ες σ τν μήν, νεθέμην κ ψυχς λπίδα πσαν, κα τενίζω προσδεχόμενος, τν θείαν ντως παράκλησιν πρόφθασον γν Θεοτόκε, κα χαρίτωσον τρίβον μοι, ὅπως ψάλλω πρς Θεὸν, τν τν Πατέρων μν.

Καταβασία. δή η'. Ερμός.

Τὸν  ν καμνῳ τοῦ πυρός, τν βραίων τος παισ συγκαταβάντα, κα τν φλόγα ες δρόσον μεταβαλόντα Θεόν, μνετε τ ργα, ς Κύριον, κα περυψοῦτε, ες πάντας τος αἰῶνας.                         ίς)

 

 Ζῶσα πάρχουσα πηγή, ς τ ὕδωρ τς ζως ποτεκοῦσα, τν   ψυχήν μου τακεῖσαν τς μαρτίας  φλογμῷ, Παρθένε Θεοτόκε   ποίησον, κα τς αωνίου, ξάρπασον φλογός με.

 

Νυγεὶς τ βέλει τοῦ ἐχθροῦ, τν ψυχν ὁλοτελῶς  τραυματίσθην, κα νίατα πάσχω ἡ Σωτῆρ Χριστόν, ἀρρήτως τεκοῦσα  Πανάμωμε, ασαί με, σσον, λπίς μου ἡ βεβαία.

 

Νενεκρωμένον νοητῶς, ξ μέτρων μου κακν νάστησόν με Κόρη· κα τ πρεσβεί τ σῇ, κ πάσης πάτης με λύτρωσαι, τς τοῦ ψυχοφθόρου χθροῦ, κα παλαμνιαίου.

 

Τς κφοβούσης με ργς τοῦ Υοῦ σου κα Θεο γνή με ῦσαι, κα ν ρ τς δίκης ς παντοδύναμος, πρόφθασον   τοίμη βοήθεια, κα τν εωνύμων, ρίφων λύτρωσαί με.

 

Τοῦ γίου   ατός.

Νῦν   ξίνη τν πιστν, πειλε τν κτομν ψυχή μου σπεῦσον, κα παθν τάς κάνθας ποτεμοῦσα, καρπος ρίμους Κυρίῳ προσάγαγε, τας τοῦ ωάννου, εχας διασωθείσαις.

   ερά σου πρς Θεόν, κδημία ερῶς μεγαλύνθη, προπομπαῖς τν σίων κα σωμάτων χοροῖς, ν σχες ν γ τ πολίτευμα, βλάστημα, ωσσίας, ωάννη μάκαρ.

Μ υστηρίων τν περφυῶν, ν τ ξόδῳ  μεταλαβεῖν σου θέλοντος, προσεφέρθη σοι δι φόβον,  ν μέσῳ μήλου, σμα,   κα αμα τ ζωοπάροχον, Χριστο  ν στερνησάμενος ξαπέπτης πρς Οράνια.

Θεοτοκίον.

Ὁ καθαρώτατος Νας τοῦ Σωτρος μου Χριστο κα Βασιλέως, ὁ περίδοξος Θρόνος ὁ ψηλ