Κεσκεσάς

Το εκκλησάκι του Ιωάννου Προδρόμου

Κεσκεσά

Άγιος Γεώργιος, ο. Όνομα εκκλησιαστικό. Κώμη κτισμένη στην προσήνεμη πλευρά  δύο λόφων, σαν α  ετοφωλιά. Αποτελεί κοιν. του πρώην Δ. Αυλώνος, της επαρχ.  Καρυστίας, του ν. Εύβοιας, κάτ. 360, υψ. 190 μ.Συγκοινωνεί με παρακαμπτήριο οδό  από το Αυλωνάρι, μήκους 4 χλμ. Υδρεύεται από αρτεσιανό πηγάδι με υδραγωγείο.  Παράγει κρασί, λάδι, εκλεκτό τυρί, σιτηρά, όσπρια, αμύγδαλα, καρύδια, σύκα,  μέλι.Έχει Μονοθέσιο Δημ. σχολ. που ιδρύθηκε το 1880. Το διδακτήριό του  ανεγέρθηκε το 1925 και ανακαινίστηκε το 1963.Καθολ. Άγιος Γεώργιος, εξ ου και το  όνομα της κώμης. Γιορτάζει όμως στις 23 Αυγούστου, στα Εννιάμερα της Θεοτόκου,  από εικόνα της Παναγίας που υπάρχει στο ναό. Παρεκκλήσια:  Τα Εισόδια της  Θεοτόκου, απέναντι από το σχολείο.Η Αγία Τράπεζα είναι από μάρμαρο αρχαίου  μνημείου με δυσανάγνωστη επιγραφή, καθώς και ο στυλοβάτης της. Εξωκκλ.:  Άγιος  Ιωάννης ο Πρόδρομος (29 Αυγ.), στη θέση «Χόνδροι» (βλ. πιο κάτω).Η περιοχή του  χωριού είναι γεμάτη από ερείπια βυζαντινών ναών, που μαρτυρούν την ύπαρξη        πολλών οικισμών κατά τη βυζαντινή περίοδο και νωρίτερα, την οικονομική ευμάρεια      των κατοίκων και τη θεοσέβειά τους. Όλοι αυτοί οι οικισμοί ερημώθηκαν κυρίως την  εποχή των πειρατών, που λυμαίνονταν την Ανατ. Εύβοια (8ος και 9ος αιών), αλλά           και στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.- Άγ. Γεώργιος, ερημοκκλήσι, καθολικό του παλιού  κατεστραμμένου χωριού, πάνω από τον Άγ. Ιωάννη των Χόνδρων.Παναγίτσα ή        Ζωοδόχος Πηγή, ερειπωμένη βυζαντινή, στη θέση Αρτεμίσια. Μονόκλιτη βυζαντινή,          Καθολικό βυζαντινού χωριού, που δε γνωρίζουμε πότε καταστράφηκε. Οι εξωτερικές  του διαστάσεις είναι 8 μ.X 4,90 μ. X 3 μ. ύψος. Το μήκος του νάρθηκα ήταν 3,95 μ. Η  τοιχοδομία του παλιού ναού, όχι του μέρους που ξανακτίστηκε το 1911 χωρίς να           σκεπασθεί, είναι από αργούς λίθους με ενδιάμεσα τούβλα, κεραμίδια και ασβέστη. Το        άνοιγμα της Πλατυτέρας είναι πολύ μεγάλο και πιάνει όλο τον ανατολικό τοίχο του         Ιερού, χωρίς Πρόθεση και Διακονικό. Οι διαστάσεις της είναι 2,79 μ. πλάτος X 1,30 μ.           βάθος και 2,30 μ. ύψος. Η περιφέρεια εξωτερικά της κυκλικής κόγχης του Ιερού είναι  4,53 μ. Στον αύλειο χώρο της ήταν το Νεκροταφείο του αφανισμένου χωριού.            Ανασκάφηκαν πολλοί κοινοί τάφοι.-Άγ. Γεώργιος, σωρός ερειπίων στο Ίσωμα.-Άγια         Κυριακή, ερημοκκλήσι.-Στη θέση Κουτσουράδια ήταν δυο εκκλησίες ερειπωμένες,  που έφεραν ίχνη τοιχογραφιών: Άγ. Βασίλειος η βορεινή, Άγ. Νικόλαος ή Άγ.    Γεώργιος η νότια.-Άγ. Βασίλειος, στον Κάμπο. Ο ερειπωμένος, σήμερα, ναός είχε  ξανακτισθεί στα ερείπια βυζαντινού ναού το 1870 από το Νικολ. Παλαιολόγο,            κάτοικο Κρεμαστού. Ήταν ιδιόκτητη εκκλησία και ανήκε στον Κυμαίο «Γαϊτανάν»,     καθώς και η γύρω περιοχή.-Άγ. Γεώργιος, καθολικό μονής Μερνάγι (βλ. λ.).Αγία            Παρασκευή, ναΐσκος στον Κάμπο.-Άγιος Βλάσιος, ερειπωμένη βυζαντινή, στη θέση    «Σκλαβελού ή Θυμαριώνα».-Ερημοκκλήσι στη θέση «Καμπιά», άγνωστο ποιου ή   ποιας Αγίας.-Σωτήρα, στη θέση Σωτήρω στους Χόνδρους, πέρα από το ποτάμι,  κατεστραμμένη.-Άγ. Νικόλαος, στη θέση Μεταξάρη. Καθολικό μονής. Ο ναός           καταστράφηκε από τους ιδιοκτήτες των κτημάτων από τα θεμέλια.Άγ. Μόδεστος,  νεόκτιστος (1977). Οικοδομή- θηκε για το θαύμα της διάσωσης όσων  επέβαινανΆλλες θέσεις. Το σημερινό χωριό Άγιος Γεώργιος στα χρόνια της  Τουρκοκρατίας λεγόταν Άγιος Γιώργης και στους τουρκικούς φορολογικούς                καταλόγους του 1474 φερόταν να έχει λίγα σπίτια (οικογένειες) και να υπάγεται στο               Ναχιγιέ Αυλωναρίου. Βρισκόταν δε μέχρι το 1688 στη συνώνυμη θέση δυτικά, στον  πρώτο λόφο από το εξωκκλήσι Άγιος Ιωάννης στους Χόνδρους. Κατά την                      επανάσταση της Καρυστίας από το Μορο- ζίνη, καταστράφηκε από τα θεμέλια και οι            περισσότεροι από τους κατοίκους του εσφάγησαν. Όσοι διασώθηκαν ήρθαν και                   εγκαταστάθηκαν πρόχειρα στη σημερινή θέση, που ήταν δασοσκε- πής, απόκρυφη                     και είχε πηγαία νερά του «Κοκόση» και τη «Βρύση». Πολλές άλλες όμως οικογένειες,                   που είχαν πάρει μέρος στην Επανάσταση, έφυγαν με όλα τα υπάρχοντά τους και τα    ζώα τους και εγκαταστάθηκαν στο μικρό ποιμενικό χωριό των Πετριών και                μεγάλωσαν τον πληθυσμό του, αφού κρύφτηκαν στα πυκνά δάση που κάλυπταν                       τους γύρω λόφους. Η περιοχή των ΠετριώνΗ αιτία της καταστροφής ήταν: Ο τοπικός                         άρχοντας τούρκος Γιουσούφ αγάς, επωφελούμενος της Επανάστασης της Καρυστίας                      από το Νικόλ. Καρυστινό, ήλθε σε διένεξη με τους κατοίκους του χωριού, καθώς και                       με τους κατοίκους του γειτονικού χωριού, Ωρολογίου που ήταν στο «Τοιχογύρι», στο             λόφο Πλατανά, για κτηματικές διαφορές, γιατί επιζητούσε να τους αρπάξει τα                      κτήματα και τους βοσκοτόπους τους. Για τους βοσκοτόπους μάλωναν πολλές φορές                και με τους Ωρολογιάτες, που τα κτήματα τους ήταν ακρι- ( βώς χωρισμένα στα                         σημερινά σύνορα των δυο κοινοτήτων, χωρίς τα γιδοπρόβατά τους να’μπο- ρούν να                          βοσκήσουν στους βοσκοτόπους του άλλου χωριού. Στην επανάσταση του Μοροζίνη,      αν και οι σχέσεις των κατοίκων των δυο χωριών δεν ήταν ρόδινες, αγαθές,                         παρακινηθέντες από τους Καρυστινούς και Κουμιώτες επαναστάτες, μόνιασαν και                           αφού συνεννοήθηκαν μεταξύ τους, επαναστάτησαν, πήραν τα όπλα και σκότωσαν                             τον τούρκο τοπάρχη Αγά. Μετά την καταστολή του κινήματος, οι Αγιωργήτες και οι  Ωρολογιάτες, για να αποφύγουν την ολοκληρωτική καταστροφή τους,                           απομακρύνθηκαν από τα χωριά τους και ζούσαν με τα κοπάδια τους βίο νομαδικό,                        περιπλανώμενοι ανά τους λόφους και τα δάση της περιοχής μέχρι Κρεμαστού και                         Γαβαλά.Λουκά. Βρέθηκαν κατά καιρούς μαρμάρινες σαρκοφάγοι, θεμέλια τοίχων                            σπιτιών αρχαίας πόλης, ο δε τόπος είναι κατάσπαρτος από όστρακα.-Αρτεμίσιος, ο.                    Τοπωνύμιο και ποτάμι στη νότια πλευρά της κώμης, όπου υπάρχει ερειπωμένος            βυζαντινός ναός, με ωραία έντεχνη αψίδα στο Ιερό, κτισμένος στα θεμέλια                             ειδωλολατρικού ναού, «η Παναγίτσα». Σύμφωνα με τοπική παράδοση, υπήρχε ιερό                  της θεάς Αρτέμιδας, από την οποία πήρε το όνομα και η περιοχή και ο μικρός                          χείμαρρος «Αρτεμίσιας», που διέσωσε το όνομα του διά μέσου των αιώνων. Κάτω         από το ναό, στο δρόμο, υπήρχε νερόμυλος, που τα νερά της κίνησής του                  συλλέγονταν από το ποτάμι«Αρτεμι- σίας» και από το «Χόνδρο».-Πλατάνι, το.                   Λοφώδης τοποθεσία με άφθονα νερά ΝΔ από το ναό του Αγίου Γεωργίου, στα                                σύνορα του χωριού Γαβαλάς, όπου ήταν οι κήποι της διαλυμένη μονής Μερνάγι (βλ.            λ.)-Παλαιοχώρα, η.Αρχαίος δήμος της Ερέτριας (βλ. λ. Ερέτρια - Δήμοι και             Ραφιεύθεν), στα δυτικά του χωριού, στην κοιλάδα του ποταμού Χόνδρου.-                          Ριζόκαστρο, το. Τοποθεσία στους πρόποδες του λόφου, όπου είναι το κάστρο, το                                Καστρί, η ακρόπολη της αρχαίας Οιχαλίας, βλ.λ.-Μονόχωρο, το. Βρέθηκε θολωτός                               μυκηναϊκός τάφος (1937), βλ. λ. Βουδιόχεν.-Πεζούλι, το. Τοπωνύμιο στα ανατολικά                            του Αγίου Μοδέστου, όπου ήταν τα ανάκτορα των αρχαίων βασιλέων, κατά την                               παράδοση.-Ηράκλειος, ο. Ποταμός βλ. λ.Η περιοχή του Αγ. Γεωργίου έχει μεγάλη                                        αρχαιολογική αξία. Ανατολικά του χωριού και σε απόσταση 3 χλμ. υψώνεται ο λόφος                                     «Καστρί, Παλιοκαστρί», όπου ήταν η αρχαία Οιχαλία (βλ. λ.). Απέναντι από το λόφο                                    αυτό σώζονται τα ερείπια ναού «Η Παναγίτσα στους Χόνδρους» και της «Σωτήρος»                              προς το Δαφνόρεμα (Χα- λαμπρέζα).-Στη θέση «Κάραβος» υπήρχε οικισμός. Στη                                    θέση «Κομνηνού» υπάρχουν ερείπια αρχαίων κτιρίων. Βρέθηκαν τάφοι, πιθάρια...,                                      που μαρτυρούν την ύπαρξη μεγάλου αγροκτήματος, οικογένειας ή στρατηγού των                    βυζαντινών αυτοκρατόρων Κο- μνηνών.Στη θέση «Χαλαμπρέζα», σήμερα                           «Δαφνόρεμα», υπήρχε μικρός οικισμός, που είχε μεγάλη ακμή στα χρόνια της                                       Φραγκοκρατίας.2 Ξ : ΓΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ-Στα «Καμίνια», που                                    λέγονται και «Μνήματα», βρεθηκε χριστιανικό νεκροταφείο του χωριού, που είχε                                               καθολικό την «Παλιοκκλησιά».-Στα «Σταυροδρόμια» βρέθηκαν χαλάσματα γυ- ιικείας                                    μονής.-Βασιλική, Παλάτι, Τσεραπία, Αλωνάκι. Θέσεις ανεχόμενες στα βόρεια του                               χωριού, που μαρτυρούν την ύπαρξη αρχαίων οικισμών. Βρέθηκαν μαρμάρινες                                            σαρκοφάγοι, που χρησιμοποιούνταν ταν λεκάνες συλλογής λαδιού στα χειροκίνητα                                              ελαιοτριβεία του χωριού. Τάφοι ανασκάφηκαν,: αίσματα βρέθηκαν και ο τόπος είναι                                             γεμάτος από όστρακα. Στη Βασιλική και στο Παλάτι αναφέρει η παράδοση ότι ήταν                                   αρχαίος δήμος της Ερέτριας, πιθανόν «ό έξ "Ωου».Ανατολικά του χωριού (500 μ.)  υπάρχουν δυο ερειπωμένες                                                 εκκλησίες: Άγ. Γεώργιος η βορεινή <αι Αγία Κυριακή η νότια, που ήταν μετόχια της α:  .                                      ή ς Αγίου Γεωργίου (Μερνάγι). Η Αγία Τράπετου ερημοκκλησιού Αγίου Γεωργίου,                                     αφού ■:: ^ματιάστηκε, μεταφέρθηκε και τοποθετήθηκε σατ Αγία Τράπεζα στον                                              καθολικό ναό του χωριού. Η μαρμάρινη πλάκα της Αγίας Τράπεζας -ροερχόταν από                                                ειδωλολατρικό ναό. Καταστρά- ; ηκαν και οι δυο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.Στα                                     ΒΔ, στη θέση «Τσαραπία», υπάρχει κοίλω- _α. που μοιάζει σαν να ήταν θέατρο.                                             Φημολογεί- ται ότι, πριν από χρόνια, στην ίδια θέση βρέθηκε θολωτός μυκηναϊκός                        τάφος, που συλήθηκε.Επιτύμβια στήλη με την επιγραφή «ΕΥΔΙΝΗ Η '·Γ:                                               ριπτολεμου» μεταφέρθηκε από τον ερειπωμένο ναό του Άγ. Ιωάννη των Χόνδρων το                                        1895 και κτίστηκε στο κωδονοστάσιο του καθολικού τ ρυ χωριού. Ομοίως και οι                                                 κίονες του καθολικού, που στηρίζουν την σκεπή, μεταφέρθηκαν από τον ίδιο ναό. Η                                                παραπάνω επιγραφή βρίσκεται σήμερα στο μουσείο της Χαλκίδας.Απέναντι από το                                               σχολείο είναι ο ναός των Εισο- δίων. Στους τοίχους του έχουν εντοιχιστεί λείψα- . α                                   αρχαίου μνημείου. Στη μαρμάρινη Αγία Τράπεζα υπάρχει αρχαία επιγραφή                                              δυσανάγνωστη. Παλιότερα υπήρχε επιγραφή σε μάρμαρο με το όνομα ΣΩΣΙΛΛΑ,  που χάθηκε, καθώς και ογκώδες μάρμαρο, που έφερε τοξότη.-Σηλύβρια, η.Η δυτική  παρυφή της κώμης. Το όνομά της μας θυμίζει την ομώνυμη πόλη της Θράκης επί  του Ποντου, που χτίστηκε το 675 π.Χ. από τους Μεγαρείς. Είχαν μήπως τον ίδιο  οικιστή; Ή μήπως, Μεγαρείς άποικοι αποίκησαν την περιοχή και την ονόμασαν έτσι  από τον Σή-λυ(α) οικιστή, που με την κατάληξη -βρια, λέξη θρακική, που σημαίνει  πόλη, ονομάστηκε Ση- λυ + βρια = Σηλύβρια = πόλη του Σήλυος (Σκύμνου Περιηγ.  715 και Στράβ. Ζ. 319, 1). Μπορεί και κάτοικοι της Σηλύβριας στο διάβα των αιώνων  να ήρθαν και να κατοίκησαν την περιοχή και να έδωσαν το όνομα της πόλη τους, για  να την θυμούνται.Στη θέση αυτή βρέθηκε τυχαία προμυκηναϊκός λακκοειδής  ομαδικός τάφος του 2500 π.Χ. (ΠΕ Π) κατά τη διάνοιξη αποχετευτικού χαντακιού (31- 3-83). Οι διαστάσεις του είναι 2,30 χ 1,30 μ., βάθος 0,70 μ. και είναι σκεπασμένος με  μεγάλες πλάκες. Περιείχε 15 σκελετούς σε δεύτερη ταφή, ένα μαρμάρινο πιάτο κι ένα  πήλινο αγγείο, που έλυωσε αμέσως. Ο τάφος χρησιμοποιήθηκε σαν οστεοφυλάκιο.  Βρέθηκαν μέσα πολλά οστά άριστα διατηρημένα και κομμένα, που οι τομές τους  οφείλονταν σε τελετουργίες, που είχαν σχέση με τον τρόπο ταφής. Το μαρμάρινο  πιάτο δείχνει ότι ο οικισμός είχε σχέση με τα νησιά του Αιγαίου. Οι αρχαιολόγοι  συμπεραίνουν ότι πιθανόν να υπάρχουν και άλλοι τάφοι στην περιοχή. - Χόνδροι. Ο  ιερός ναός του Αγίου Ιωάννη του Κεσκεσά ή στους Χόνδρους, επισκευάστηκε το  1895. Είχε καταστραφεί από τους Τούρκους το 1688. Ο παλιός ναός ήταν κτίσμα του  11ου ή 12 ου αιώνα. Είχε κτισθεί πάνω στα ερείπια αρχαίου ειδωλολατρικού ναού,  κατά την παράδοση του Ηρακλή ή του Απόλλωνα. Οι μαρμάρινοι κίονές του και η  επιτύμβια στήλη με την παραπάνω επιγραφή μεταφέρθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν  σαν οικοδομικό υλικό στην ανέγερση του Καθολικού ,ιναού του χωρίου.Στις 29  Αυγούστου, που γιορτάζει, κάθε χρόνο προσφέρεται στους επισκέπτες προσκυνητές  «ρεβυθόρυζο» και «κεσκέσι», που παρασκευάζεται από τους κατοίκους τη νύχτα σε  μεγάλα καζάνια (6-7). Και στην κατοχή το έθιμο δεν διακόπηκε, διατηρήθηκε.Κατά  την παράδοση, ήταν μεγάλος ναός, τρί- κλιτος σταυρεπίστεγος με τρούλο και όλος  αγιο- γραφημένος. Σπαράγματα των τοιχογραφιών φαίνονται και σήμερα στο ιερό.Το  σημερινό Καθολικό είναι δημιούργημα τριών εποχών: η αρχική του 11ου ή 12ου  αιώνα, που χτίστηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και η τελευταία το 1895, που  έμεινε σημαδιακή, γιατί ο Θανάσης ο Καραμουζάς δουλεύοντας μαζί με άλλους στη  σκεπή, σε μια ώρα κόπωσης και στε ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣΕΥΒΟ ΓΚΗ  ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑνοχώριας έβρισε τον Άγιο Ιωάννη και αμέσως μεγάλο αγκωνάρι  κύλησε και του έλιωσε το χέρι από τον αγκώνα και κάτω, σα θεία τιμωρία. Τον  γνώρισε και ο συγγραφέας τον.... Κουλο- θανάση.Σήμερα είναι ένα κτίσμα πολύ  μεταμορφωμένο. Το 1966 πρόσθεσαν και το «Σινάζ» από τσιμέντο στην σκεπή για  να τη σιγουρέψουν, αφαίρε- σαν τα κεραμίδια κι έβαλαν ελενιτ! Τότε έγιναν και τα  τσιμεντένια πεζούλια στον περίβολο της εκκλησίας και κόπηκε ένα γιγάντιο κλαδί από  την αιωνόβια βαλανιδιά, γιατί κάλυπτε τη ΝΑ αυλή.Τις κολώνες με πολύ κόπο και  φροντίδα οι χωριανοί τις πήγαν στο χωριό. Για να μην καταστραφούν από την τριβή  κατά τη μεταφορά τους, επειδή τις έσερναν άλογα σε ανηφορικά πέτρινα μονοπάτια,  τις είχαν τυλιγμένες με μεγάλες μάλλινες αντρομίδες.Κατά τη διάχυτη παράδοση  στους κατοίκους του Αγ. Γεωργίου, την μεν εκκλησία του Άγ. Ιωάννη στους Χόνδρους  την ανέγειρε ο διδάσκαλος — και όχι όπως θέλει ο φίλος Ιωάν. Κάργας την εκκλησία  του Αγ. Ιωάννη των Καρυών Αχλαδερής, που είναι αιώνες μεταγενέστερη —, την δε  του Αγ. Δημητρίου των Χανίων, όπου τελείται κάθε χρόνο η εμποροπανήγυρη της Αγ.  Θέκλας, ο μαθητής. Ο διδάσκαλος, βλέποντας την τέχνη και την τελειότητα της  κατασκευής του μαθητή του, καταληφθείς από φθόνο και ζήλια, πέθανε από τη  στενοχώρια του. Αυτό πολλές φορές έχει ακουστεί από τους γέροντες του χωριού.Οι  οικοδομικές του φάσεις είναι πολύ φανερές. Στην ανατολική πλευρά φαίνονται οι  πώρινοι ογκόλιθοι της αρχικής του κατασκευής και μάλιστα στο βορεινό τμήμα της. Η  δυτική πλευρά είναι της δεύτερης κατασκευής και η βορεινή της πρώτης κατασκευής.  Επάνω τους υπάρχουν ίχνη της τρίτης κατασκευής.Η μοναδική είσοδος του  μονόχωρου ναού είναι στη δυτική πλευρά με υπέρθυρο πώρινο τοξωτό, μαρμάρινες  παραστάδες από τον αρχικό ναό, από την οποία ο προσκυνητής κατεβαίνει στο  πλακόστρωτο δάπεδο του ναού με δυο σκαλοπάτια. Επάνω από το τοξωτό  υπέρθυρο υπάρχει εντοιχισμένη μαρμάρινη πλάκα, που φέρει σταυρό ανάμεσα σε  ανθέμιο με πρόσθετη χρονολογία 1895 (χρον. ανοικοδόμησης). Οι παλαιοί μεγάλοι  και μικροί ογκόλιθοι είναι καλά πελεκημένοι καικατά διαστήματα παρεμβάλλεται  δομικό υλικό από τον αρχαίο ειδωλολατρικό ναό. Το πάχος των τοίχων είναι 0,70 μ.  Οι διαστάσεις του εσωτερικά είναι 7,20 X 5,50 μ. Η κόγχη του Ιερού είναι  ημιεξαγωνική με δίλοβο παράθυρο, το δε άνοιγμά της είναι 1,70 μ. και το βάθος της  0,90 μ. Στη βορεινή πλευρά έχει ένα παράθυρο και στη νότια δύο.Μέσα στο Ιερό, στο  Διακονικό, σώζεται ένας γερός πεσσός, που οι διαστάσεις του είναι 0,97 μ. πλάτ. και  0, 78 μ. μήκ. και ενώνεται με τον ανατολικό τοίχο του ναού, αφήνοντας άνοιγμα για  την επικοινωνία Διακονικού και Ιερού 0,63 μ. πλάτ. Η ύπαρξή του μαρτυρεί ένα  δικιόνιο με τρούλο ναό, όπως πράγματι ήταν και καθώς αναφέρει η παράδοση.Η  πρόθεση σήμερα δεν υπάρχει. Το δάπεδο του είναι στρωμένο με μεγάλες και μικρές  ορθογώνιες και τετράγωνες πλάκες, που φέρουν κάτω από τον Παντοκράτορα το  πενταόμφαλο των Βυζαντινών. Οι εικόνες του είναι του 1896. Η εικόνα του Αγ.  Ιωάννη είναι δωρεά, καθώς αναγράφεται πάνω της: «Δαπάνη Ιωάν. Ν. Νερούτσου  και Γιαννούλας συζύγου Ιωάν. Ν. Νερούτσου. Εγρά- φη το 1896. Ζωγράφος Δ.Γ.»
Γιορτή Αποκεφάλισης Ιωάννου Προδρόμου στον Άγιο Γεώργιο – Με ενθουσιασμό τήρησαν το έθιμο του ρεβυθόριζου

Κεσκεσάς

Το εκκλησάκι του

Ιωάννου Προδρόμου

Κεσκεσά